Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Το waterboarding της Ελληνικής οικονομίας

By   /   Φεβρουάριος 22, 2017  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το waterboarding της Ελληνικής οικονομίας

    Print       Email

[22-2-2017]

♦ του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Είναι το waterboarding/ο εικονικός πνιγμός μια μορφή βασανιστηρίου, που μάλιστα τώρα επί Ντόναλντ Τραμπ πάει να αποκτήσει επίσημη αποδοχή. Με αυτήν, επιχειρείται να ανακριθεί ένας ύποπτος που του βυθίζουν το κεφάλι στο νερό μέχρι να αισθανθεί ότι πνίγεται – ύστερα τον αφήνουν να αναπνεύσει ρωτώντας τον όσα «πρέπει» να ομολογήσει.  αν αρνείται ή αν δεν ομολογεί «τα σωστά» του ξαναβυθίζουν το κεφάλι στο νερό (υπάρχουν και χειρότερες εκδοχές) .  προτού πνιγεί πλήρως, του το βγάζουν, συνεχίζουν τις ερωτήσεις.  κάποιες φορές μπορεί να χάσει τις αισθήσεις του, τότε αφήνεται να επανέλθει (ή και «βοηθιέται»).  και αυτό συνεχίζεται μέχρι να πετύχει η ανάκριση. Βέβαια υπάρχουν και οι περιπτώσεις αστοχίας – να «χαθεί» το υποκείμενο της ανάκρισης, πράγμα που θεωρείται αποτυχία των υπευθύνων, αλλά «τι να κάνουμε, πόλεμο έχουμε!».

Το waterboarding γνώρισε ημέρες δόξης μετά την άνοδο της  τρομοκρατικής απειλής, της 11ης Σεπτεμβρίου, του ISIS, τα γνωστά. Την ρίζα του έχει στο Μεσαιωνικό dunking , που δοκίμαζαν π.χ. οι μάγισσες και άλλα παρεκκλίνοντα θύματα της Δυτικής παράδοσης/»πολιτισμού». Στηρίζεται στην αναζήτηση των ορίων της αντοχής και της συνείδησης.

Τι μας έπιασε, τέτοιες μέρες (ας πούμε: ημέρες Eurogroup) να ξεφεύγουμε προς τέτοιου είδους κατευθύνσεις; Είναι επειδή έχουμε όλο και περισσότερο την αίσθηση ότι εκείνο στο οποίο υποβάλλεται – και πάλι – η Ελληνική οικονομία, με τις διαδοχικές αναβολές και επανεκκινήσεις διαπραγματεύσεων και με την ώθηση στα άκρα των αντοχών της ευθύς ως δείξει να ξαναπαίρνει ανάσα, αρχίζει να θυμίζει αλήθεια το  waterboarding. Προσοχή! Αναφερόμαστε στο waterboarding της ελληνικής οικονομίας, στα χέρια των «εταίρων» της, όχι της Ελληνικής Κυβέρνησης ή και της διαπραγματευτικής τακτικής της.

Βέβαια, εδώ που τα λέμε, και η δική μας η διαπραγματευτική τακτική – όπως και εκείνη του δεύτερου 3μηνου του 2015, πιο αχνά και η άλλη του δεύτερου 6μηνου του 2014 («όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν») – αρχίζει και θυμίζει κάτι σαν οικειοθελή επιλογή του να υποβάλλεσαι σε εικονικό πνιγμό.

* Δημοσιογράφος, Συνεργάτης της Νέας Πολιτικής (αναδημοσίευση από kontra news)

 
    Print       Email

About the author

You might also like...

O ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤA ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 1685–1920, μυθιστόρημα του Μελέτη Μελετόπουλου

Read More →