Loading...
You are here:  Home  >  ΣΤΗΛΕΣ  >  Current Article

Το Ανατολικό Ζήτημα πίσω από την κρίση στην Συρία

By   /   Οκτώβριος 8, 2013  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το Ανατολικό Ζήτημα πίσω από την κρίση στην Συρία

    Print       Email

Screen Shot 2013-10-08 at 12.21.31 AMΟ πρόεδρος Ομπάμα δεν είναι ο κλασσικός WASP πολιτικός τύπου Τζώρτζ Μπους, Τζο Μπάϊντεν ή Μακ-Καίην. Ο τρόπος της σκέψης του μάλλον τείνει σε σημεία αναφοράς όπως ο Γκάντι, παρά σε πολέμαρχους τύπου Θήοντορ ή Φράνκλιν Ντελάνο Ρούσβελτ. Ως καθηγητής Νομικής Σχολής είναι προσανατολισμένος στο Δίκαιο, ενώ πιστεύει βαθειά και ειλικρινά στην κοινωνική δικαιοσύνη. Στην πρώτη τετραετία του αντιστάθηκε σθεναρά στις ισχυρές πιέσεις για εμπλοκή στο Ιράν. Άρα ήταν αναμενόμενη η σημερινή  αρνητική στάση του έναντι πιθανής τιμωρητικής αμερικανικής επίθεσης στην Συρία.

Αλλά και η αμερικανική κοινή γνώμη στην συντριπτική της πλειοψηφία αντιτίθεται στον πόλεμο. Δύο διαδοχικές γεωπολιτικές αποτυχίες των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ δημιουργούν σοβαρή αντίσταση στο ενδεχόμενο να θυσιαστούν και άλλοι Αμερικανοί στρατιώτες για αμφίβολους στόχους στην Εγγύς αλλά τόσο μακρυνή γιά το Τέξας και την Καλιφόρνια Μέση Ανατολή.

Η άρνηση της κοινής γνώμης αντανακλά ευθέως στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Το Κογκρέσσο πιθανότατα θα απέρριπτε το σχέδιο της αμερικανικής κυβέρνησης, το οποίο τελικώς απεσύρθη για περαιτέρω διαβούλευση.

Αλλά και το διεθνές σύστημα ήταν αντίθετο σε πολεμική ενέργεια: Ρωσσία, Κίνα, Μ. Βρεταννία, ο ΟΗΕ, ο πάπας Φραγκίσκος. Ακόμη και η αρχικώς πρόθυμη Γαλλία οχυρώθηκε εν τέλει πίσω από την επικείμενη έκθεση των επιθεωρητών του ΟΗΕ.

Πιθανότατα η πίεση για πολεμική εμπλοκή στην Συρία θα επιστρέψει, μετά από κάποια  μορφή επιδείνωσης του συριακού εμφυλίου ή ίσως και κάποια μείζονος κλίμακας προβοκάτσια. Το ζήτημα δεν έκλεισε. Ποιό  είναι όμως το μέγα διακύβευμα της τιτανομαχίας που επαπειλείται;

Η πολιτική γεωγραφία της Εγγύς Ανατολής εξελίσσεται σήμερα σε μία ανεπιθύμητη για τον Δυτικό Πολιτισμό κατεύθυνση. Η σαρωτική αλλαγή καθεστώτων στο ημικύκλιο Βόρειας Αφρικής-Ανατολικής Μεσογείου ανέδειξε φονταμενταλιστικές δυνάμεις, και μάλιστα γύρω από γεωστρατηγικούς κόμβους όπως το Σουέζ, η Τουρκία έχει απωλέσει την εμπιστοσύνη των ΗΠΑ, ενώ στο επίκεντρο  της αστάθειας βρίσκονται τα θηριώδη κοιτάσματα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου. Η συνεχής άνοδος της επιρροής του Ιράν στον Λίβανο και στο Ιράκ απειλεί την ίδια την ύπαρξη του Ισραήλ. Σύντομα οι Αγιατολλάχ θα διαμφισβητήσουν οποιαδήποτε δυτική επιρροή, και μεσοπρόθεσμα θα επιχειρήσουν να αναδειχθούν σε παγκόσμια δύναμη, ανταγωνιστική  προς την Ρωσσία και τις ΗΠΑ.

Η δύναμη εκείνη που εμφανώς υποστηρίζεται σήμερα από το δυτικό σύστημα ως παράγων αναδιάταξης και επανασταθεροποίησης της Εγγύς Ανατολής είναι το Κουρδιστάν. Η συγκρότηση ισχυρού κουρδικού κράτους, που ήδη επικουρείται από δυτικούς συντελεστές, προϋποθέτει εξουδετέρωση της ιρανικής σφαίρας επιρροής, αλλά θα δημιουργήσει ισχυρό κλοιό προστασίας στο Ισραήλ, θα πιέσει την ασταθή περιοχή Συρίας-Λιβάνου, θα συρρικνώσει την επιρροή του Ιράν και θα λειτουργήσει ως δίπολο με το μετα-νασερικό καθεστώς της Αιγύπτου, σπάζοντας την γεωπολιτική του απομόνωση. Επίσης, θα αποτελέσει ισχυρό μοχλό θωράκισης των αγωγών του φυσικού αερίου προς δυσμάς. Ταυτόχρονα, θα πιέσει προς δυσμάς την Τουρκία. Εκεί θα υπάρξουν προφανώς ισχυρές αντιδράσεις.

Αυτή είναι η βαθύτερη γεωπολιτική έννοια της δυτικής εμπλοκής.

    Print       Email

You might also like...

6 a.m. των Blitz

Read More →