Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Τα παραπέρα σενάρια για την Κύπρο

By   /   Ιανουάριος 18, 2017  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα παραπέρα σενάρια για την Κύπρο

    Print       Email

[18-1-2017]

♦ του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Τελικά, πάλι τα καταφέραμε! Με την διαδικασία για επίλυση (ή: για «επίλυση») του Κυπριακού και οι Ελλαδίτες και οι ΕλληνοΚύπριοι περιερχόμαστε σε βαθύτερα διχαστική λογική. Ναι, ναι, συνεχώς οι Νίκος Αναστασιάδης και Νίκος Κοτζιάς (με τον Αλέξη Τσίπρα να στέκει, επιμελώς, δυο βήματα παραπίσω) διαδηλώνουν το πόσο Αθήνα και Λευκωσία ομονοούν! Όμως και π.χ. στο διαδικτυακό Politico επανεμφανίζεται η φήμη /πληροφορία ότι «ο διεθνής παράγων» (όπως λέγαμε παλιότερα…) παρακαλεί /υποδεικνύει να βγει από τον χειρισμό ο ημέτερος Κοτζιάς ως παρακωλύων αν όχι τρικλοποδιάζων την διαδικασία με αφορμή το ζήτημα της ασφάλειας και των εγγυήσεων: αν είναι να προχωρήσει η διαδικασία της Γενεύης, «θα χρειαστεί» η Ελληνική Δημοκρατία να αντιπροσωπευθεί από τον Αλέξη Τσίπρα, όπως το καλοκαίρι του 2015, όταν ξεκαβάλλησε ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο Πρωθυπουργός ήταν που διαπραγματεύθηκε με τους «εταίρους» το μη -Grexit.

 Αλλά και στην Κύπρο η στάση Αναστασιάδη πυροβολείται από την απέναντι πλευρά με κόμματα να αποστασιοποιούνται από την διαδικασία της Γενεύης (όχι δε μόνον ο Νικόλας Παπαδόπουλος του ΔΗΚΟ, ή την ΕΔΕΚ μνήμης Λυσσαρίδη) αλλά και με διαδικτυακές εκκλήσεις σκοτεινής «ανταρσίας» κατά της Κυβέρνησης.

Θα δούμε πού θα βγει και αυτή η διάσταση, δηλαδή της φαγωμάρας. (Γιατί ήδη η διαδικασία του Κυπριακού πέρασε στην λογική του open-ended, άρα της μη-παραδοχής αποτυχίας και της συνέχισης όσο ο διεθνής παράγων πιέζει. Αφήνοντας πίσω μιαν ακόμη αίσθηση στημένου παιχνιδιού Άγκυρας/Λονδίνου/ΟΗΕ, συν την όξυνση Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο). Όμως, όσο αυτή η συζήτηση θα σούρνεται – και όσο στις απόψεις που θα διατυπώνονται θα «ανεβαίνει» η οπαδικότητα, όπως επί Σχεδίου Ανάν, θαρρούμε ότι ο αναγνώστης θα βοηθηθεί αν έχει κατά νουν τα τέσσερα σενάρια που – ούτως ή άλλως – βρίσκονται μπροστά μας. Δυο είναι συναινετικά, δυο έχουν μέσα τους την αντιπαραθετικότητα:

Το πρώτο σενάριο υποτίθεται ότι είναι το Plan A, δηλαδή ευόδωση του τωρινού κύκλου διαπραγματεύσεων. Σε κάποιο κοντινό χρονικό σημείο, αυτό. Προσοχή όμως: τότε οι Αναστασιάδης και Ακιντζή θα εισηγηθούν στην δική του κοινότητα ο καθένας την λύση για επικύρωση με δημοψήφισμα – και καθ’ υπόθεσιν το «ΝΑΙ» και διπλό θα είναι και ξεκάθαρο, ας πούμε με 60%+.

Το δεύτερο σενάριο  Plan B ή second-best solution, θα ήταν τα δημοψηφίσματα να αστοχήσουν (αμφότερα ή το ένα, μάλλον το Ελληνικό) ή να δώσουν μεν θετικό αποτέλεσμα αλλά «στην κόψη», 50%- ή έως 55%. Το ίδιο, αν τελικά η διαδικασία της Γενεύης δεν τελειώσει με συμφωνία, αλλά τα δυο μέρη δεν οξύνουν – ή: δεν βαλθούν να οξύνουν, από τις «μητέρες-πατρίδες» – τις σχέσεις. Τότε,  θα μπορούσε να προχωρήσει μεν επιστροφή εδαφών (εδώ είναι η αξία της ανταλλαγής χαρτών, με θεματοφύλακα τον ΟΗΕ!), αλλά με αντάλλαγμα την αναγνώριση της Τουρκοκυπριακής οντότητας ως Κράτους. (Εν συνεχεία, μια γνήσια συνομοσπονδιακή λύση, αντί για ομοσπονδία σε διζωνική/διακοινοτική βάση, θα μπορούσε να αναζητηθεί με μελλοντική πίεση του διεθνούς παράγοντα).

Το τρίτο σενάριο είναι γνωστό, είναι παράνομο κατά το διεθνές δίκαιο αλλά παραμένει υπαρκτό – με την περίπτωση Ουκρανίας/Κριμαίας να θυμίζει ότι το διεθνές σύστημα δεν έχει δε και τραγικό πρόβλημα με την διεθνή παρανομία, όταν εμπλέκονται ισχυροί. Πρόκειται για μια πορεία προσάρτησης της Βόρειας Κύπρου από την Τουρκία, που θα «επισημοποιούσε» την τωρινή de facto κατάσταση.

Το τέταρτο, τέλος, σενάριο θα ήταν το τρίτο στο λίγο πιο απαλό. Δηλαδή; Δηλαδή αποδοχή της μη-επίλυσης, αλλά με την Βόρεια Κύπρο στην σημερινή της εδαφική μορφή να «χτίζει» κατάσταση Φορμόζας παλαιότερων δεκαετιών. Μετρώντας, στο βάθος χρόνου, τις de jure αναγνωρίσεις.

Αυτά, για να γνωριζόμαστε.

*Συνεργάτης της Νέας Πολιτικής (δημοσιεύθηκε στο kontra news)

    Print       Email

About the author

You might also like...

O ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤA ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 1685–1920, μυθιστόρημα του Μελέτη Μελετόπουλου

Read More →