Loading...
You are here:  Home  >  ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ  >  Current Article

Πώς να αντιμετωπισθεί η «Χρυσή Αυγή»

By   /   Δεκέμβριος 12, 2013  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πώς να αντιμετωπισθεί η «Χρυσή Αυγή»

    Print       Email

Screen Shot 2013-12-12 at 12.23.56 AMτου Νέστορα Κουράκη

Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 η «Χρυσή Αυγή» είχε ψηφισθεί σε όλη την ελληνική επικράτεια από 19.636 ψηφοφόρους και είχε αντίστοιχα λάβει ποσοστό μόλις 0,29%. Στις εκλογές του Ιουνίου 2012, δηλαδή σε λιγώτερο από 2 χρόνια, το ποσοστό αυτό ανέβηκε κατακόρυφα στο 6,92%, πράγμα που σημαίνει ότι 425.792 εκλογείς ψήφισαν υπέρ του συγκεκριμένου κόμματος με τις γνωστές ακραίες αντισυστημικές θέσεις.

Είναι προφανές ότι όλοι αυτοί οι σχεδόν μισό εκατομμύριο Έλληνες που ανέδειξαν την «Χρυσή Αυγή» σε σημαντική κοινοβουλευτική δύναμη με 18 βουλευτές δεν είναι ούτε ναζιστές, ούτε φασίστες, ούτε καν ακροδεξιοί. Είναι πολίτες που θέλησαν έτσι να εκφράσουν με κραυγαλέο τρόπο την οργή και την διαμαρτυρία τους για την ανεπάρκεια των έως τότε πολιτικών ηγεσιών να επιλύσουν βασικά προβλήματα της χώρας όπως: το μεταναστευτικό, η έλλειψη αισθήματος ασφάλειας και κοινωνικής αλληλεγγύης, η ανεργία, η ακρίβεια, η διαφθορά και τέλος η ατιμωρησία όσων καταχρώνται το δημόσιο χρήμα. Tαυτόχρονα, στην «Χρυσή Αυγή» φαίνεται να έχουν προσφύγει και πολίτες (από όλες τις πολιτικές παρατάξεις) που προσπαθούν να νιώσουν ψυχολογικά ασφαλείς, να αποκτήσουν μια ταυτότητα, να ξεφύγουν από το αίσθημα ταπείνωσης που τους έχουν προκαλέσει τα διαδοχικά μνημόνια, να πιστέψουν σε κάποιους στόχους -όσο και αν πολλοί από εμάς δεν συμφωνούμε με αυτούς τους στόχους-, και τέλος πάντων να «κρατηθούν» από κάπου. Πιο συγκεκριμένα, είναι προφανές ότι π.χ. η γιαγιούλα που τη συνοδεύουν κάποιοι χρυσαυγίτες για να μεταβεί στο αυτόματο μηχάνημα ανάληψης χρημάτων ή στην τράπεζα για να εισπράξει τη σύνταξή της, δεν εμφορείται από ακροδεξιά ιδεολογία, αλλ’ απλώς βρίσκει ανθρώπους που της συμπαραστέκονται και τη βοηθούν να νοιώσει ασφαλής. Επίσης και ο άνεργος νεαρός που ψηφίζει «Χρυσή Αυγή» ίσως προσπαθεί απλώς να δώσει έτσι ένα μάθημα στο λεγόμενο «πολιτικό σύστημα» για την άθλια και ταπεινωτική -όπως πιστεύει- κατάσταση, στην οποία τον έχει φέρει αυτό το σύστημα, και συνάμα να νιώσει ότι «ανήκει κάπου» και ότι έχει μια ταυτότητα. Δεν είναι, επομένως μόνον τα οικονομικά προβλήματα που έχουν ενισχύσει τις στρατιές της «Χρυσής Αυγής», αλλά και το εξ ίσου σημαντικό γεγονός ότι μέσα στη «Χρυσή Αυγή» βρίσκουν αρκετοί συμπολίτες μας έναν τρόπο αφ’ ενός να αποδοκιμάσουν με οργή το συνολικό πολιτικό σύστημα για τις εθνικές ταπεινώσεις και την ανυπαρξία κράτους στις οποίες αυτό κατά την γνώμη τους μας έχει οδηγήσει και αφ’ ετέρου να αισθανθούν ότι κάποιοι μπορούν πραγματικά να σταθούν αλληλέγγυοι δίπλα τους.

Συμπέρασμα: η «Χρυσή Αυγή» δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά ούτε με περαιτέρω αυστηροποίηση της ποινικής νομοθεσίας, ούτε βεβαίως και με απαγόρευση της λειτουργίας της. Τέτοια μέτρα θα έδιναν την εντύπωση «διωγμού» και ενδεχομένως θα βοηθούσαν στην περαιτέρω ενίσχυσή της. Ο μόνος τρόπος για να ανασταλεί η άνοδός της και, ει δυνατόν, να επιτευχθεί μακροπρόθεσμα η συρρίκνωσή της είναι να χτυπηθούν οι ρίζες των κοινωνικών παραγόντων που την εξέθρεψαν και συνεχίζουν να την εκτρέφουν. Να διασφαλισθεί δηλαδή εργασία για τις εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων, να γίνει  φτηνότερο το κόστος προϊόντων και υπηρεσιών, να ληφθούν μέτρα για την ένταξη στην ελληνική κοινωνία όσων μεταναστών μπορεί αυτή ακόμη να αντέξει, να καταργηθεί η βουλευτική και υπουργική ασυλία των καταχραστών και μιζαδόρων του δημοσίου χρήματος και, γενικώτερα, να εφαρμοσθεί ο νόμος σε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή πολιτική τους ισχύ. Και παράλληλα: να προσδιορισθούν οι κοινωνικές αξίες στις οποίες μπορούν οι νέοι, κυρίως, πολίτες της χώρας να πιστέψουν, ώστε να αποκτήσουν έτσι ένα όραμα και μιαν αίσθηση σκοπού στη ζωή τους… Μόνον με αυτόν τον τρόπο, όσο μακροπρόθεσμος και αν φαίνεται, πιστεύω ότι θα καταστεί εφικτή η οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας, όπου οι ακραίες αντισυστημικές ιδεολογίες δεν θα έχουν πλέον τίποτε να υποσχεθούν ή να προσφέρουν.

 

Υ.Γ. Το κείμενο αυτό είχε ολοκληρωθεί πριν από την μοιραία δολοφονία του Παύλου Φύσσα το βράδυ της 17.9.2013. Το ότι παρά τις επακολουθήσασες προφυλακίσεις/προσωρινές κρατήσεις πρωτοκλασάτων στελεχών της «Χρυσής Αυγής»,  το λεγόμενο αυτό πολιτικό «μόρφωμα» εξακολουθεί να έχει απήχηση στο εκλογικό σώμα, διατηρώντας εάν όχι έχοντας επαυξημένη την πολιτική του δύναμη (με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών Ιουνίου 2012) και συνεχίζοντας να αποτελεί τον τρίτο δημοφιλέστερο πολιτικό σχηματισμό της χώρας, σύμφωνα τουλάχιστον με την δημοσκόπηση που παρουσίασε ο Γιάννης Πρετεντέρης 20 μέρες μετά (την 7.10.2013) στο Mega Channel (βλ. εφημ. Τα Νέα της 8.10.2013, σελ. 6), είναι ίσως μια προειδοποίηση ότι το φαινόμενο της «Χρυσής Αυγής» δεν είναι συγκυριακό, ούτε τελειώνει με ποινικές διώξεις, διαπόμπευση και φυλακίσεις, αλλ’ ότι για την αντιμετώπισή του χρειάζεται να χτυπηθούν οι βαθύτερες ρίζες του, δηλαδή τα κοινωνικά προβλήματα που το ενδυναμώνουν και το συντηρούν.

 

    Print       Email

You might also like...

Η Κύπρος, η Ευρώπη και η Ενέργεια

Read More →