Loading...
You are here:  Home  >  ΣΤΗΛΕΣ  >  Current Article

Οξυδερκείς παρατηρήσεις του Robert Caplan για το μέλλον των ΗΠΑ

By   /   Σεπτέμβριος 12, 2013  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οξυδερκείς παρατηρήσεις του Robert Caplan για το μέλλον των ΗΠΑ

    Print       Email

Ο γνωστός διεθνολόγος Robert D. Caplan αναλύει, σε άρθρο του στην διαδικτυακή ιστοσελίδα του ινστιτούτου Stratfor,, τον ρόλο που παίζουν και θα παίξουν οι ελίτ στις ΗΠΑ όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων για στρατιωτικές επεμβάσεις σε άλλες χώρες. Σύμφωνα με τον Caplan οι ΗΠΑ αποτελούν μία αυτοκρατορία χωρίς αποικίες, αλλά με δυνατότητα δράσης σχεδόν σε όλον τον κό σμο. Οι στρατιωτικές της δυνάμεις είναι μεγαλύτερες από το άθροισμα των δυνάμεων όλων των άλλων μεγάλων δυνάμεων. Όπως και άλλες αυτο κρατορίες στο παρελθόν, έτσι και οι ΗΠΑ αποτε λούν μία φιλελεύθερη δύναμη, η οποία, λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι οι αξίες της κοινωνίας της είναι παγκόσμιες, θεωρεί καθήκον της να επεμβαίνει σε χώρες που θεωρεί ότι καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι αποφάσεις για στρατιωτικές επεμβάσεις λαμβάνονται πολλές φορές από μία ηγεμονική ελίτ, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό, επηρεάζοντας την κοινή γνώμη και την κυβέρνηση μέσω των ΜΜΕ και των ειδικών πολιτικών αναλυτών που στελεχώνουν την δημόσια διοίκηση και τα υπουργεία. Η τάξη αυτή, εκπαιδευμένη στα καλύ τερα σχολεία και προϊόν της μακρόχρονης αμερικανικής ευημερίας, πιέζει την εκάστοτε κυβέρνηση των ΗΠΑ να ασκεί μία ιμπεριαλιστική τακτική, η οποία όμως σε πολλές περιπτώσεις είναι αντίθετη με τα συμφέροντα της.
Σύμφωνα με τον Caplan, παρά ταύτα η ιμπεριαλιστική τακτική που προβάλλει αυτή η ηγεμονική ομάδα αποτελεί μία αδύναμη μέθοδο κυρι αρχίας και επέμβασης από μία μεγάλη δύναμη. Ο έλεγχος της περιοχής στην οποία πρόκειται να γίνει η επέμβαση είναι περιορισμένος, ενώ το πρόσχημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δημιουργεί μια δυναμική που περιορίζει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα και συνεπώς δύναται να είναι ενάντια στα συμφέροντα των ΗΠΑ.
Ο Caplan φέρνει ως παράδειγμα της σύγκρουσης του αμερικανικού κρατικού συμφέροντος με τις απαιτήσεις της ηγεμονικής τάξης, τις άσκοπες στρατιωτικές επεμβάσεις σε Κόσσοβο, Σομαλία και Αϊτή στην δεκαετία του 1990, όταν δεν υπήρχε καμμία απειλή για τις ΗΠΑ. Ένα σημερινό παράδειγμα αυτής της σύγκρουσης είναι το αίτημα για ενεργειακή αυτάρκεια των ΗΠΑ μέσω εξόρυξης πετρελαίου από τις όμορες χώρες της και όχι από την θερμή ζώνη της Μέσης Ανατολής. Τονίζει, λοιπόν, ότι κάτι τέτοιο, παρ’ όλο που αποτελεί το κρατικό συμφέρον των ΗΠΑ, μπορεί να αποβεί μοιραίο λόγω του κενού εξουσίας που θα αφήσουν εκεί, με αποτέλεσμα την έκκληση για βοήθεια των συμμάχων της και την συνεπακόλουθη πίεση της ηγεμονικής τάξης για να δοθεί αυτή η βοήθεια. Συμπεραίνει λοιπόν ότι η ασφάλεια που μπορεί να νιώθει ένα κράτος δεν συνεπάγεται λιγώτερες πιθανότητες πολέμου.
ΠΗΓΗ
http://www.stratfor.com/ ,http://www.stratfor.com/sample/ weekly/americasimperialclass

    Print       Email

You might also like...

6 a.m. των Blitz

Read More →