Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Οι σχέσεις ΕΕ – Κίνας δεν είναι ρόδινες

By   /   Σεπτέμβριος 29, 2016  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι σχέσεις ΕΕ – Κίνας δεν είναι ρόδινες

    Print       Email

eu-china-relation[29-9-2016]

♦ του Στάθη Καραπάνου*

Βρυξέλλες και Πεκίνο δεν διανύουν την καλύτερη στιγμή της ολοένα και πιο πολύπλευρης σχέσης τους. Παρά το γεγονός ότι, από διπλωματικής και εμπορικής απόψεως, οι επαφές μεταξύ των δύο πλευρών της ευρασιατικής ηπείρου εντατικοποιούνται, σημαντικές τριβές παραμένουν αναλλοίωτες. Εκτός από τις συνηθισμένες εμπορικές διαφορές και τις πιέσεις των ευρωπαϊκών χωρών προς την Κίνα, έτσι ώστε να σέβεται και να προφυλάσσει τα ανθρώπινα δικαιώματα που δηλώθηκαν με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου από τον ΟΗΕ το 1948, προσφάτως γεννήθηκαν και νέες εντάσεις.  

Τους τελευταίους μήνες, το καυτό θέμα είναι η αναγνώριση -ή μη αναγνώριση- της Κίνας ως «οικονομία της αγοράς» στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Τον Μάιο, το Ευρωκοινοβούλιο υιοθέτησε απόφαση με την οποία καλεί την Κομισιόν να μην αναγνωρίσει καθεστώς οικονομίας της αγοράς στην Κίνα, διότι δεν τηρεί τα κατάλληλα κριτήρια. Η Κομισιόν πρέπει τώρα να αποφασίσει εάν θα προχωρήσει στην αναγνώριση, αν θα την αρνηθεί ή αν θα συνδέσει την αναγνώριση με προσωρινούς μηχανισμούς προστασίας σε συγκεκριμένους κλάδους.

Οι κλάδοι της κλωστοϋφαντουργίας και της χαλυβουργίας είναι αυτοί που υποφέρουν περισσότερο, πιέζοντας την Κομισιόν για την προστασία της εγχώριας παραγωγής απέναντι στον αθέμιτο ανταγωνισμό που ασκεί η Κίνα. Στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας, η Κίνα κρατεί στα χέρια της περίπου τα δύο τρίτα της παγκόσμιας παραγωγής και αυτό το οφείλει κυρίως σε πρακτικές «ντάμπινγκ». Στον κλάδο του χάλυβα, όπου τα πράγματα είναι πολύ άσχημα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, χάθηκαν 85.000 θέσεις εργασίας από το 2008, δηλαδή χάθηκε για την Ευρώπη το 20% της εργασιακής αγοράς.

Επιπλέον, η προ ολίγων ημερών επίσκεψη του Δαλάι Λάμα στο Στρασβούργο, μετά προσκλήσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (στην ομιλία του, ο εξόριστος στην Ινδία πνευματικό ηγέτης του Θιβέτ απηύθυνε κάλεσμα συσπείρωσης κατά της Κίνας, όπως ήταν αναμενόμενο), εξόργισε την κινεζική ηγεσία. Βαριές ήταν οι δηλώσεις αντιπροσώπων της κυβέρνησης, ακαδημαϊκών και ΜΜΕ, κάνοντας λόγω για «ανεύθυνες» και «λανθασμένες» πράξεις των Βρυξελλών «που δίχως άλλο θα βλάψουν τις σχέσεις ΕΕ – Κίνας».

Μέχρι τον επερχόμενο Δεκέμβριο η Κομισιόν πρέπει να αποφασίσει αναφορικά με την αναγνώριση της Κίνας ως «οικονομία της αγοράς», ζήτημα που έχει τεράστια σημασία για την Κίνα. Η αναγνώριση της Κίνας θα σημάνει λιγότερους περιορισμούς για τις κινεζικές εξαγωγές και θα επιφέρει σίγουρα περαιτέρω απώλεια θέσεων εργασίας στην Ευρώπη. Από την άλλη, ένας εμπορικός πόλεμος με την Κίνα είναι ασύμφορος και για τις ευρωπαϊκές εξαγωγές, αφού η Κίνα θα προέβαινε σε αντίστοιχο κλείσιμο των αγορών της. Το πιο πιθανό σενάριο είναι να προστατευτούν κάποιοι τομείς, δίνοντας την αναγνώριση μόνο σε εκείνους τους εμπορικούς τομείς στους οποίους η Κίνα έχει όντως αρχίσει να συμμορφώνεται με τα διεθνή κριτήρια. Το κομβικό πρόβλημα για την ΕΕ βρίσκεται και πάλι στην εσωτερική της αρχιτεκτονική, δηλαδή σε ποια από τις 28 χώρες συμφέρει τι. 

* Σινολόγος, βοηθός ερευνητή στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Νάπολης «LOrientale»

 

    Print       Email

About the author

You might also like...

Παραλληλισμοί μεταξύ Τραμπ και Σι

Read More →