Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Μετεκλογικές εκτιμήσεις

By   /   Ιανουάριος 27, 2015  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μετεκλογικές εκτιμήσεις

    Print       Email

 [27-1-2015]

♦ του Κώστα Μ. Σταματόπουλου*

Γράφω τα λίγα τούτα λόγια ενώ ο νέος πρωθυπουργός, στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπό τα όμματα του πρώτου βασιλέως της Ελλάδος που εικονίζεται πάνω από την κεντρική είσοδο, χαιρετά την νίκη του στις εκλογές με ένα σάλπισμα ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον για τους πολλούς. Μας το εύχομαι εκ βάθους καρδίας.

Πολλοί είναι οι πανηγυρίζοντες την νίκη του Σύριζα ως νίκη της Αριστεράς. Πολύ θα το ήθελαν, πλην αμφιβάλλω αν κρίνουν ορθά. Οι ψηφοφόροι του κόμματος που πρώτευσε δεν είναι μόνον υπό την στενή ή την ευρεία έννοια αριστεροί. Είναι σε τεράστιο ποσοστό παλαιοί πασοκτσήδες, όπως είναι σε ένα μικρότερο πλην διόλου αμελητέο ποσοστό συντηρητικοί πολίτες, άτομα, εξοργισμένα από την εις βάρος τους αναλγησία του διδύμου Σαμαράς – Βενιζέλος, και των οποίων η δεύτερη επιλογή της ξεκάθαρα τιμωρού ψήφου τους θα ήταν η Χρυσή Αυγή, στην οποία δεν θα ανήκαν, όπως σήμερα δεν ανήκουν στο Σύριζα που εψήφισαν. Υπήρξαν τέλος και αρκετοί επίσης συντηρητικοί ψηφοφόροι που ενίσχυσαν κυνικά το Σύριζα, με την ελπίδα μήπως βαθαίνοντας εξ αιτίας του η πολύπλευρη κρίση, προκληθεί ως αντίδραση η προ πολλού ελπιζομένη, πλην ουδόλως διαφαινομένη  αφύπνιση, ανασύνταξη και για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους επανίδρυση, με άλλο όνομα, άλλον αρχηγό και εν πολλοίς νέα στελέχη, του κόμματος της μεγάλης κεντρο-δεξιάς παρατάξεως.  Δεν έχομε επομένως σήμερα να κάνομε με νίκη της Αριστεράς, αλλά με κάτι που πιο πολύ θυμίζει την νίκη της επίσης ετερόκλητης Ενώσεως Κέντρου, τον Ιανουάριο του 1964….

Η ύπαρξη τόσο πολλών κεντροδεξιών που δεν έδωσαν την ψήφο τους στην Νέα Δημοκρατία (κάποιοι από αυτούς επέλεξαν το Ποτάμι ή τους Ανεξάρτητους Έλληνες) είναι αυτό που θα έπρεπε πρωτίστως να απασχολήσει την ηγεσία και τα στελέχη της το αμέσως προσεχές διάστημα. Η λαϊκή δεξαμενή υπάρχει, πλην αρνείται να υποστηρίξει ένα κόμμα που από καταβολής του σχεδόν την προδίδει και την ποδοπατά με την σκέψη ότι «ό,τι και να κάνομε, πάλι εμάς θα ψηφίσουν». Αυτό πάει τελείωσε, πλην ο πολυάριθμος λαός της Κεντροδεξιάς και της Δεξιάς (εκτός από τα ημιπαράφρονα άκρα της τελευταίας) είναι εκεί και περιμένει. Δεν γνωρίζω αν η Νέα Δημοκρατία είναι σε θέση να εκτιμήσει σωστά την κατάσταση. Αυτό που ξέρω είναι ότι έχει τώρα υπέρ αυτής ένα δυνάμει πλεονέκτημα που δεν διαθέτει ο Σύριζα, που όπως είπαμε αποτελεί για την ώρα ευκαιριακή πανσπερμία και συσπείρωση. Κι αυτό δεν είναι λίγο.

 Επομένως η πολιτική πραγματικότητα είναι άκρως ρευστή. Η τυχόν απογοήτευση από το Σύριζα μπορεί να ενισχύσει κυρίως την Χρυσή Αυγή, τούτο δε εφόσον η Νέα Δημοκρατία εξακολουθήσει να καθεύδει τον ύπνο του αδίκου, αφήνοντας τον λαό της ακάλυπτο για μία ακόμη φορά. Μήπως τώρα διαψευσθούμε;  Αυτή είναι, καίτοι λίαν ισχνή, η μία ελπίδα μας. Η άλλη είναι να επιτύχει στις επαγγελίες της η νέα κυβέρνηση.      

 *Διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας, συνεργάτης της Νέας Πολιτικής

    Print       Email

About the author

You might also like...

O ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤA ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 1685–1920, μυθιστόρημα του Μελέτη Μελετόπουλου

Read More →