Loading...
You are here:  Home  >  ΣΤΗΛΕΣ  >  Current Article

Κύπρος: ένα παζλ με χίλια κομμάτια…

By   /   Σεπτέμβριος 12, 2013  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κύπρος: ένα παζλ με χίλια κομμάτια…

    Print       Email

του ανταποκριτή μας στην Λευκωσία Κώστα Παπασταύρου

Η αναφορά και μόνο στο όνομα του νησιού, σε κάθε συζήτηση στην Ευρώπη και πέραν του Ατλαντικού, τόσο στα διεθνή μέσα ενημέρωσης όσο και σε διάφορες εκδηλώσεις, συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον, ειδικά τους τελευταίους 23 μήνες. Είναι μια συγκυρία γεγονότων που οδηγεί το ενδιαφέρον για την Κύπρο να απλώνεται στους διεθνείς και ιδιαίτερα Ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους, λόγω:

  • της γεωστρατηγικής αξίας και του γεω πολιτικού ρόλου που δίνει στην Κύπρο η προοπτική ύπαρξης υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της,
  • της δυνατότητας διεξόδου που προσφέρει η Κύπρος προς το Ισραήλ λόγω του μου σουλμανικού πετάλου που το έχει περικυκλώσει,
  • της ενδεχόμενης εξέλιξης στην περιοχή από πιθανή πτώση του καθεστώτος της Συρίας,
  • της εκκολαπτόμενης κρίσης ή και πιθανού επεισοδίου μεταξύ Ισραήλ Ιράν,
  • της οικονομικής κατάστασης του νησιού και της πιθανής μετάδοσης του προβλή ματος προς άλλες οικονομίες της ΕΕ ως συ στημικό,
  • του δυνητικού φρένου που μπορεί να ασκήσει η Κύπρος προς την ενταξιακή πο ρεία της Τουρκίας,
  • της πολυμέτωπης άσκησης πίεσης από την Τουρκία για άμεση έναρξη συνομιλιών με σούσης της οικονομικής κρίσης στο νησί, της ασκούμενης πίεσης (έστω συνεχούς αναφοράς) από κύκλους των ΗΕ και ΕΕ για προώθηση πακέτου προς επίλυση του Κυπριακού, με ταυτόχρονη εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου (με αγωγό μέσω Τουρκίας) και αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης (με άνοιγμα της περίκλει στης πόλης της Αμμοχώστου),
  • των αορίστων επικλήσεων του Ευρωπαϊκού κεκτημένου εκ μέρους μας προς επίλυση του Κυπριακού, την ίδια στιγμή που αποδεχόμαστε πλείστα τόσα συμφωνη θέντα που καταφανώς ευρίσκονται εκτός της ευρωπαϊκής λογικής και πρακτικής,
  • της νέας πρωτοβουλίας των ΗΠΑ με την ανάθεση ειδικού ρόλου για το Κυπριακό προσωπικά στον ΥΠΕΞ της, αλλά και της αναγνώρισης της Τουρκίας ως περιφερει ακής δύναμης,
  • του ρόλου της Τουρκίας στην διέλευση του φυσικού αερίου προς την ΕΕ από Ρωσ σία και άλλες χώρες της περιοχής, αλλά και από την Ανατολική Μεσόγειο,
  • της πιθανής αντιπαράθεσης Τουρκίας Ισραήλ,
  • του ρόλου της Ρωσσίας στην Ανατολική Μεσόγειο,
  • της ενδεχόμενης δημιουργίας ανταγωνιστικής σχέσης μεταξύ ΡωσσίαςΚύπρου όσον αφορά την παροχή φυσικού αερίου στην ΕΕ και πολλάπολλά άλλα.

Αξίζει ιδιαίτερα να τονιστεί ότι, μόλις προ ολίγων ημερών, η Κύπρος προστέθηκε στους επίσημους σχεδιασμούς της ΕΕ στον χάρτη για με ταφορά του φυσικού αερίου από την Ανατολι κή Μεσόγειο σε όλη την Ευρώπη, αναγνωρίστη κε μάλιστα ως ισχυρός παίκτης σε θέματα ενέρ γειας και ειδικώτερα επισημάνθηκε ο ρόλος της ως ενεργειακός κόμβος. Ενδιαφέρον σημείο επίσης με αυτήν την εξέλιξη είναι ότι τα κοιτάσμα τα της Κύπρου (κατ’ επέκταση και της Ελλάδας, μιας και τονίστηκε η σημασία του αγωγού Ισραήλ Κύπρου Ελλάδας), τίθενται στην ουσία κάτω από την ομπρέλα ασφαλείας της ΕΕ. Αναφέρο ντας όλα αυτά τα δεδομένα με τα διάφορα δια πλεκόμενα συμφέροντα, θα διερωτάτο κανείς κατά πόσον η Κυπριακή πλευρά έχει κάποια εθνι κή στρατηγική …
Ασφαλώς, λόγω της πολυπλοκότητας των θεμάτων και της εμπλοκής της Αθήνας στα πλείστα εξ αυτών, το ερώτημα θα μπορούσε να απευθυνθεί σε αμφότερες τις κυβερνήσεις Λευκωσίας και Αθηνών για το κατά πόσον από κοινού έχουν την ανάλογη στρατηγική για να μην πηγαίνουμε δη λαδή σε παλιές εποχές…
Το πρόσφατο κάζο που προήλθε από την τρόϊκα, που κατά πρόσφατο δημοσίευμα της οι κονομικής εφημερίδας Handelsblatt είναι «αποτέλεσμα συγκεκριμένου σχεδίου που αποσκοπεί στον πειθαναγκασμό της Κυπριακής κυβέρνη σης όπως προχωρήσει σε δημοσιονομική εξυγίανση ισάξια με το 7% του ΑΕΠ, ανεξαρτήτως κοι νωνικού ή άλλου κόστους», είναι ένα απλό παράδειγμα που καταδεικνύει πώς η ρηχότητα με την οποία αντιμετωπίζονται δύσκολες και σο βαρές καταστάσεις, η ανυπαρξία στρατηγιστών στις ομάδες διαχείρισης, η ελλιπής πληροφόρη ση, η ευκολοπιστία με την οποία γίνονται απο δεκτές οι διαβεβαιώσεις των «φίλων» και η μονοδιάστατη αντιμετώπιση των διεθνών σχέσεων αποτελούν εγκληματική αμέλεια εκ μέρους της πολιτικής μας ηγεσίας.
Άλλο τρανό παράδειγμα της πορείας του Ελληνισμού στα «κουτουρού», όσον αφορά τις προ οπτικές επίλυσης του Κυπριακού ζητήματος, εί ναι η δημοσιοποίηση από τον ειδικό αντιπρόσω πο του Γ.Γ. του ΟΗΕ, κ. Ντάουνερ, των λεγόμενων συγκλίσεων διαφόρων σημείων κατά τις διαβου λεύσεις ΧριστόφιαΤαλάτ (20082012), κατά τις οποίες στην ουσία «τσιμεντώνεται» η έννοια των δύο κρατών στην Κύπρο, με την Τουρκία να έχει πλήρη κυριαρχία στο βόρειο μέρος του νησιού και ταυτόχρονα να ελέγχει και το νότιο!!! Το να κατηγορείται ως επικίνδυνος συνωμότης ο Ντά ουνερ είναι ένα θέμα, αλλά οι δικές μας ευθύνες για να καταντήσουμε σε τέτοιου είδους συγκλί σεις, πώς θα κριθούν; Με απλά λόγια, ο απεγκλωβισμός της Ελληνοκυπριακής πλευράς από όλα τα συμφωνηθέντα μέχρι τώρα από τις Συμφωνίες κορυφής μέχρι τα ψηφίσματα των ΗΕ περί δι κοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας (ένα μόρφωμα που από τη φύση του –και όχι μόνον ως τα μπέλα– εμπεριέχει το σπέρμα του διαχωρισμού και της καταπάτησης των ανθρωπίνων και πολι τικών δικαιωμάτων), χρειάζεται, πέραν της πολιτικής απόφασης, πολλά παραπάνω να γίνουν μέ σω κατάλληλης εθνικής στρατηγικής, συνεργασιών και καθοριστικών αποφάσεων. Εκτός εάν, βέβαια, οι πολιτικές ηγεσίες Λευκωσίας και Αθήνας έχουν, το ολιγώτερο, επιμολυνθεί από εθνική απονεύρωση.
Όσον αφορά την Κυπριακή πολιτική ηγεσία, εξόσων τουλάχιστον γνωρίζουμε, εξακολουθεί ενδοστρεφώς να λαμβάνει αποφάσεις. Η χρήση των άριστων πολιτών του ευρύτερου Ελ ληνισμού, που δια της επιστημοσύνης και των περγαμηνών τους απέδειξαν, στην ημεδαπή και στην αλλοδαπή, ότι ο λόγος τους έχει εκτόπισμα, δυστυχώς δεν πραγματοποιείται. Δεξα μενές σκέψεις δεν αξιοποιούνται. Η λογική του «ξερόλα» τους κατευθύνει. Το χειρότερο, οι πέριξ του Προέδρου έχουν ιστορικό εμπλοκής τους στην καταραμένη ιστορία υποστήριξης του Σχεδίου Ανάν, αν βέβαια αυτό σημειολογικά οδηγεί κάπου.
Δυστυχώς, στα πλείστα των σημείων που αναφέρονται απλώς στην πρώτη παράγρα φο ως συγκυρίες των ημερών μας, η δική μας πλευρά στερείται αξιόπιστων και τεκμηριωμέ νων από επιστημονικής άποψης θέσεων. Έχουμε την άποψη ότι, οι όποιες συζητήσεις γίνο νται για όλα αυτά τα κρίσιμα θέματα από δημοσίους υπαλλήλους, επικοινωνιολόγους και ευκαιριακούς κομματικούς αναλυτές, υπολείπονται του αναγκαίου διεθνούς πολιτικού υποβά θρου και πιθανώς εμπεριέχουν ύψιστους εθνικούς κινδύνους.

    Print       Email

You might also like...

6 a.m. των Blitz

Read More →