Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Η τρομοκρατία ως εσωτερικό πρόβλημα της Ευρώπης

By   /   Μάρτιος 30, 2016  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η τρομοκρατία ως εσωτερικό πρόβλημα της Ευρώπης

    Print       Email

ruined-eu-1070-300x336

[30-3-2016]

♦ του Γιώργου Κέντα*

Γιατί έγινε η τρομοκρατική επίθεση στις Βρυξέλλες; Πως ήταν δυνατόν να γίνει μια τέτοια επίθεση; Η απάντηση σ’ αυτά τα δύο βασανιστικά ερωτήματα δεν είναι εύκολη. Η επικέντρωση στην εσωτερική διάσταση του προβλήματος ίσως βοηθήσει στην αποκάλυψη των βαθύτερων αιτιών του συμβάντος. Το Βέλγιο (όπως και άλλα Ευρωπαϊκά κράτη) αντιμετωπίζουν ένα μακροχρόνιο εσωτερικό πρόβλημα: Απέτυχε στην ενσωμάτωση των μουσουλμανικών πληθυσμών του. Απέτυχε ή καλύτερα παραιτήθηκε εδώ και δεκαετίες από την προσπάθεια να εντάξει τους πληθυσμούς αυτούς στο Δυτικό-Ευρωπαϊκό υπόδειγμα ζωής. Η αποτυχία αυτή οδήγησε στην απομόνωση ή/και στην αύτο-απομόνωση χιλιάδων νέων Μουσουλμάνων. Ενώ γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Βέλγιο, οι νέοι αυτοί αναπτύσσουν πολιτική σκέψη και κουλτούρα κοινωνικοποίησης στη βάση προτύπων χωρών και περιοχών, οι οποίες βρίσκονται δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Έστω και αν εκτίθενται καθημερινά στα ζητήματα που απασχολούν τη χώρα τους, έστω και αν ασχολούνται με πράγματα που ασχολούνται και οι υπόλοιποι νέοι, εντούτοις προσαρμόζουν τη σκέψη τους και επιλέγουν να δραστηριοποιούνται με ζητήματα και να ενδιατρίβουν σε προβλήματα που απασχολούν τους υπόλοιπους «αδελφούς Μουσουλμάνους». Τους αδικημένους Μουσουλμάνους. Στο μυαλό χιλιάδων νέων Μουσουλμάνων επικρατεί η εντύπωση ότι ζουν σε μια μεγάλη φαντασιακή μουσουλμανική κοινότητα, με οικουμενικό χαρακτήρα, η οποία υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα. Θεωρούν ότι έχουν την ίδια ταυτότητα, τα ίδια συμφέροντα και τις ίδιες επιδιώξεις με τους υπόλοιπους Μουσουλμάνους του κόσμου. Θεωρούν ότι έχουν καθήκον να εκπληρώσουν μια υψηλή αποστολή.

Μπορεί να μην σκέφτονται όλοι οι νέοι Μουσουλμάνοι με τον ίδιο τρόπο. Αρκετές χιλιάδες από αυτούς όμως έχουν ένα τέτοιο πρότυπο και μοτίβο ζωής. Νιώθουν να τους καταβάλλει ένα συναίσθημα ευθύνης και χρέους έναντι των «καταπιεσμένων αδελφών τους» στο Ιράκ, τη Συρία, τη Παλαιστίνη, το Λίβανο και αλλού. Αυτές λοιπόν οι χιλιάδες νέοι αποτελούν την εν δυνάμει «δεξαμενή άντλησης» των «μαχητών» επαναστατικών μουσουλμανικών οργανώσεων, αρκετές από τις οποίες παίρνουν τη μορφή ακραίων τρομοκρατικών δικτύων. Αυτό που «εμείς» το βλέπουμε ως τυφλή βία, εκείνοι το βλέπουν ως «αποστολή», ως αναγκαία πράξη «εκδίκησης» ή «αντεκδίκησης».

Πίσω από τους στρατολογημένους ή τους εν δυνάμει στρατολογημένους νέους Μουσουλμάνους που εξελίσσονται σε τρομοκράτες-εκτελεστές, υπάρχει ένα περίπλοκο δίκτυο, το οποίο λειτουργεί με στρατηγικό σχέδιο και επιχειρησιακό πλάνο, καθώς και με μεγάλες πηγές χρηματοδότησης. Αυτή η διττή φύση της τρομοκρατίας, οι χιλιάδες νέοι Μουσουλμάνοι που αποστρέφονται τον δυτικό τρόπο ζωής και τα ανεπτυγμένα δίκτυα τρομοκρατίας, έχει καταστεί ένα πολύ σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα στην Ευρώπη, το οποίο θα επηρεάσει τα κράτη και τους λαούς της για τις επόμενες δεκαετίες.

* Επίκουρος Καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Διακυβέρνησης, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

    Print       Email

About the author

You might also like...

O ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤA ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 1685–1920, μυθιστόρημα του Μελέτη Μελετόπουλου

Read More →