Loading...
You are here:  Home  >  ΚΥΡΙΑ ΑΡΘΡΑ  >  Current Article

Η ταμπέλα της ΔΔΟ έχει επίφοβο περιεχόμενο για την Κύπρo

By   /   Ιούνιος 28, 2014  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ταμπέλα της ΔΔΟ έχει επίφοβο περιεχόμενο για την Κύπρo

    Print       Email

του  Κώστα Παπασταύρου 

♦ Ως γνωστόν, με την συμφωνία της κοινής διακήρυξης, που την αποδέχτηκαν πρόσφατα και οι δύο πλευρές για έναρξη των συνομιλιών, οι διαβουλεύσεις για το Κυπριακό έχουν αρχίσει να «μπαίνουν στο ψητό». Ήδη από την τουρκική πλευρά δημοσιοποιούνται κάποιες «κόκκινες γραμμές»,  οι οποίες μάλιστα παρουσιάζονται ήδη στα διεθνή μέσα ενημέρωσης ως αμετάθετοι στόχοι! Πέραν αυτού, οι ηγέτες των Τ/κ μαζί με αρμοδίους πολιτικούς της Άγκυρας, στηριζόμενοι σε μία στάση επιβράβευσης της Τουρκίας από την διεθνή κοινότητα επειδή αποδέχτηκε την έναρξη των συνομιλιών, αλωνίζουν στα κέντρα αποφάσεων από Ουάσιγκτων μέχρι Βρυξέλλες, προωθώντας τις θέσεις τους.

Παρά το γεγονός ότι η κοινή διακήρυξη αναφέρεται σε ένα θολό πλαίσιο αρχών, αυτές ήδη προσεγγίζονται από τις δύο πλευρές με διαφορετικές ερμηνείες. Αλλά εν πάση περιπτώσει, η Ε/κ πλευρά αναμένει, φευ, μια δήθεν «δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική» λύση, που δήθεν θα της  εξασφαλίσει η ταμπέλα της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας (ΔΔΟ).

Αυτή, δυστυχώς, θεωρείται από την πλευρά μας ως η κύρια βάση των συνομιλιών, και που όντως την έχει αποδεχθεί σύσσωμη η πολιτική μας ηγεσία εδώ και δεκαετίες – έστω με διαφορετικές ερμηνείες, αμέσως μετά την εισβολή της Τουρκίας, το 1974. Και για λόγους ιστορικούς, αναφέρεται ότι κύρια αφετηρία για αυτό το μοντέλο λύσης αποτέλεσαν οι Συμφωνίες Κορυφής Μακαρίου-Ντεκτάς το 1977. Από τότε μέχρι σήμερα, η πολιτική Λευκωσίας και Αθηνών παρέμεινε προσκολλημένη για τους γνωστούς άγνωστους λόγους σε μια ηττοπαθή στάση έναντι της Τουρκίας και, ειδικώτερα, ουδέποτε ζήτησε  επανατοποθέτηση του Κυπριακού ως διεθνούς προβλήματος εισβολής-κατοχής. Αντίθετα, η πολιτική μας παίζει στο γαϊτανάκι της βρεταννικής και τουρκικής διπλωματίας, που υποβάθμισε το Κυπριακό ως δικοινοτικό πρόβλημα. Μάλιστα, η πονηρή αυτή διπλωματία παρουσιάζει το Κυπριακό και ως πρόβλημα ψυχολογικής διαφοράς δύο κοινοτήτων, στα διάφορα δικοινοτικά σεμινάρια!

Εν πάση περιπτώσει, σημασία τώρα έχει εάν αυτό το «φρούτο» της ΔΔΟ, ως βάση επίλυσης του Κυπριακού, μπορεί να διασφαλίσει μακροχρόνια τα ελάχιστα στοιχεία για μια δημοκρατική και βιώσιμη λύση, με σεβασμό σε ακατάλυτες αξίες των ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων, χωρίς στοιχεία ρατσιστικά και διαχωριστικά, αλλά και χωρίς εγγυήσεις από άλλα κράτη.
Ως ενεργός πολίτης θα αναφέρω τα στοιχεία που επιθυμώ να έχει μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση, και αν η ταμπέλα και η ουσία της ΔΔΟ τα διασφαλίζει, τότε αποδέχομαι!
Τα ουσιώδη στοιχεία που θέλω πρέπει να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος των συνομιλιών, επειδή ακριβώς φοβάμαι τους εκπροσώπους της δήθεν διεθνούς νομιμότητας που μας περιτριγυρίζουν, λέγοντας τα διάφορα διπλωματικά αόριστα, που προωθούν τον πολιτικό κυνισμό, που διακηρύσσουν το τέλος των απαράγραπτων αρχών δικαίου και την «αρχή» του ρεαλισμού εντός της Αμερικανοευρωπαϊκής τάξης πραγμάτων.

Ναι, θέλω στην πατρίδα μου την πλήρη κατοχύρωση και εφαρμογή των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, αλλά και την απρόσκοπτη συνένωση του ενιαίου φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος του νησιού και όχι τον περαιτέρω διαχωρισμό του. Η Κύπρος, ως ενιαίο φυσικό και ανθρωπογενές οικοσύστημα, δεν διαχωρίζεται με γραμμές- αλλιώς είναι αφύσικο και ασταθές. Δέχομαι, λοιπόν, το οικοσύστημα του νησιού, φυσικό και ανθρωπογενές, ως ενιαίο και λειτουργικά αδιαχώριστο. Τα φυσικά και ανθρωπογενή στοιχεία που το συναποτελούν στηρίζουν την βιωσιμότητά τους στο ενιαίο και αδιάσπαστο του χαρακτήρα τους και όχι στον τεχνικό διαχωρισμό τους.

Ειδικά, τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα για κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο.  Στηρίζονται σε αρχές που αποτελούν την κορυφαία κατάκτηση του πολιτισμένου ανθρώπου και που αποτελούν την κορωνίδα του ελεύθερου ανθρώπινου πνεύματος. Το «ολίγον έγκυος» στα εν λόγω δικαιώματα δεν μπορεί να ισχύσει, ούτε ασφαλώς το «ολίγον δίκαιο»! Δεν αμφισβητείται με κανέναν τρόπο το δίκαιο των Τουρκοκυπρίων, ή και άλλων πολιτών άλλων καταβολών και εθνοτήτων, να ζήσουν ειρηνικά μαζί μας. Ποταμοί αιμάτων χύθηκαν, ειδικά τους πρόσφατους αιώνες, για να αναγνωριστεί το «κάθε πολίτης μία ψήφος». Αυτό θέλω κι εγώ, ούτε σταθμισμένη, ούτε υποτιμημένη, ούτε υπερτιμημένη- αλλά μία απλή ψήφος για όλους μας. Σε όλα ανεξαιρέτως τα κράτη μέλη του ΟΗΕ δόθηκε μία ψήφος στον κάθε πολίτη, επειδή θεωρήθηκε ουσιώδης κανόνας της δημοκρατίας, που μεταξύ άλλων διασφαλίζει την παγκόσμια τάξη και ασφάλεια. Για να δουλεύει η δημοκρατία μιλάμε, εκτός εάν εννοούμε άλλο πολίτευμα…

Θέλω να διακινούμαι ελεύθερα στον τόπο μου που είναι όλη η επικράτεια της Κύπρου, να ζω και να εργάζομαι όπου θέλω, να αγοράζω και να πωλώ ακίνητη γη, να ψηφίζω και να ψηφίζομαι, αλλά και να έχω πλήρη ασφάλεια.

Σέβομαι συμμαχίες του κράτους μου με άλλα κράτη, αλλά αμφισβητώ το δικαίωμα των όποιων Αμερικανών ή Ευρωπαίων να επεμβαίνουν με ληστρικό τρόπο στο πανανθρώπινο δικαίωμα να αποφασίσω για το μέλλον μου. Αρνούμαι κατηγορηματικά να γίνω το νέο πειραματόζωο για να διατηρηθεί η απρόσκοπτη ροή του πετρελαίου προς την Ευρώπη.

Θέλω μια λύση που θα καθιερώνει το «δίκαιο μεταξύ ίσων». Θέλω να μη διαχωρίζονται οι άνθρωποι στην χώρα μου σε σχέση με τη φυλή και τη θρησκεία τους διότι κάτι τέτοιο δεν είναι λειτουργικά ορθό, δημιουργεί παρά-φύση προηγούμενο. Στην πράξη, φέρει την ανθρωπότητα βήματα προς τα πίσω. Φέρει συνθήκες απαρτχάιντ! Ούτε θέλω ξένες εγγυήσεις και βάσεις, ούτε θέλω πάτρωνες στη δική μου διακυβέρνηση, ούτε ξένα στρατεύματα, ούτε κατοχική δύναμη. Και δεν το λέω από ψωροπερηφάνια, αλλά γιατί ο λαός μου διεξήγαγε, σχετικά πρόσφατα στην ιστορία του, έναν αντι-αποικιοκρατικό αγώνα που θα ζήλευαν πολλοί άλλοι λαοί να τον είχαν στο ιστορικό τους.

Μια λύση, για να είναι βιώσιμη, πρέπει να έχει προοπτική στο μέλλον, και όχι να έχει πρόσκαιρο συμφέρον το οποίο δεν είναι άλλο παρά να κερδίσει η Τουρκία ακόμη λίγη απόσταση προς την Ευρώπη, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ο στρατηγικός ρόλος της στην περιοχή. Θέλω λοιπόν να πειστώ έμπρακτα ότι αλλάζουν κοσμογονικά δεδομένα στη γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής μας και ότι η κατοχική δύναμη της Τουρκίας αποσύρεται και σέβεται το κράτος μου.

Τα πιο πάνω είναι ενδεικτικά στοιχεία του πήχυ που θέτω ως πολίτης μια κοινωνίας με προοπτική. Ασφαλώς υπάρχουν κι άλλα, υπάρχει κι η γλώσσα του διεθνούς δικαίου, υπάρχουν βασικές αρχές που στηρίζουν το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως απλός πολίτης, όμως, μίλησα με απλή γλώσσα, χωρίς διπλωματικούς λογισμούς ή αφορισμούς. Αναμένω να δω τα αποτελέσματα των συνομιλιών, που πολλοί σαν κι εμένα βλέπουμε την λογική της ΔΔΟ να μη «γωνιάζει» με τα ελάχιστα περιεχόμενα μιας «δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής» λύσης. Το ερώτημα είναι το μετά…

    Print       Email

You might also like...

Η “αντίσταση” είναι το εύκολο, το δύσκολο είναι η σκληρή εργασία για την εθνική ανασυγκρότηση.

Read More →