Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Η πολιτική διγλωσσία, η Αλήθεια και το Ψέμα

By   /   Σεπτέμβριος 28, 2015  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η πολιτική διγλωσσία, η Αλήθεια και το Ψέμα

    Print       Email

ΤΣΙΠΡΑΣ-ΟΗΕ

[28-9-2015]

♦ του Όθωνος Ιακωβίδη

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως όλοι ξέρουμε, στις προχθεσινές εκλογές, τερμάτισε πρώτος, με κεντρικό σύνθημα το «ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΙΟ – ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ».

Προφανώς, οι άνθρωποι, (αν δεν ψεύδονται ασύστολα) δεν έχουν αντιληφθεί ότι η διγλωσσία δεν αποτελεί νέο και ριζοσπαστικά προοδευτικό εφεύρημα του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας του.

Είναι πολυμεταχειρισμένο εργαλείο του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, προκειμένου να ρυθμίζει τη στρόφιγγα της λαϊκής διάθεσης απέναντι στο κόμμα, κυρίως σε περιόδους προεκλογικές, αλλά όχι μόνο.

Είπε, λοιπόν, ο πρωθυπουργός μας, κατά τη χθεσινή αγόρευσή του στη Γ.Σ του ΟΗΕ: “Δεν μπορούμε να μιλάμε ουσιαστικά για βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες ή δάνεια στις ανεπτυγμένες, εκτός αν αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του Χρέους σαν μια διεθνή πρόκληση, στο επίκεντρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού μας συστήματος. Σε όλα τα φόρα, συμπεριλαμβανομένου και αυτού εδώ, θα πρέπει να μιλήσουμε για το πώς η αναδιάρθρωση ή αναδιαμόρφωσή του, μπορεί να συνδεθεί με την ανάπτυξη”.

Τί πρέπει να σκεφθεί κανείς για τα λεγόμενά του, όταν αυτό το λέει ο ίδιος άνθρωπος που, ως εν δυνάμει πρωθυπουργός, επέτρεψε (για να μη πω διέταξε) η Χώρα του, να μη μιλήσει γι’ αυτό ακριβώς το ζήτημα (“την αντιμετώπιση του Χρέους σαν μια διεθνή πρόκληση”) στο forum του ΟΗΕ, πριν δέκα μέρες ;;

Και, η διγλωσσία αυτή (πράξεων και λόγων) αποκτά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τη στιγμή που (κατά γενική ομολογία) εξ αιτίας αυτού του Χρέους, η Χώρα έχει απωλέσει την Εθνική της κυριαρχία και η κοινωνία της, πλακωμένη από ένα δυσθεώρητο και αβάσταχτο Χρέος, φθίνει με βασανιστικούς σπασμούς, έχοντας απωλέσει την Λαϊκή κυριαρχία της “στα του οίκου της”.

Γιατί συνεχίζουμε να πιστεύουμε (και να σχολιάζουμε, όπως εδώ) αυτά που λέει κάποιος ψευδόμενος κατ’ επανάληψη;

Και, βέβαια, το ερώτημα δεν αφορά τον κ. Τσίπρα, αποκλειστικά. Αφορά όλους (μηδενός εξαιρουμένου) τους θεράποντες της “Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας” που (γνωρίζοντας καλύτερα από εμάς τα τεκταινόμενα στα κέντρα λήψεως αποφάσεων) όπου βρεθούν κι όπου σταθούν (στα πορτοπαράθυρα της τηλεόρασης, αλλά και στο βήμα της Βουλής) τον ηπιότερο χαρακτηρισμό που χρησιμοποιούν ο ένας για τον άλλο, είναι “είσαι ψεύτης”!

Προφανώς, εμείς οι πονηροί (ο Λαός) μη πιστεύοντας σε ότι λένε, δεν τους πιστεύουμε ούτε σ’ αυτό και άρα, αφού ο ψεύτης λέει πως ο άλλος είναι ψεύτης, ο άλλος δεν είναι ψεύτης! Αλλά ο άλλος του άλλου, είναι όλοι τους. Οπότε, όλοι τους λένε αλήθειες! Γι’ αυτό και τους ψηφίζουμε, αποδεχόμενοι ως αλήθειες, τα “προγραμματικά τους ψεύδη”!

Μήπως (ως έθνος) έχουμε ανάγκη μίας ομαδικής συνεδρίας ψυχολογικής υποστήριξης;

    Print       Email

About the author

You might also like...

O ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤA ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 1685–1920, μυθιστόρημα του Μελέτη Μελετόπουλου

Read More →