Loading...
You are here:  Home  >  ΑΦΙΕΡΩΜΑ  >  Current Article

Η νέα Κεντροδεξιά πρέπει να επαναφέρει γεωπολιτικά την Ελλάδα στην Δύση

By   /   Αύγουστος 29, 2015  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η νέα Κεντροδεξιά πρέπει να επαναφέρει γεωπολιτικά την Ελλάδα στην Δύση

    Print       Email

images

♦ του Μελέτη Η. Μελετόπουλου

Η συγκρότηση μεγάλου, ισχυρού και ενιαίου κεντροδεξιού πολιτικού φορέα, θα καλύψει με νέες ιδέες, νέα πρόσωπα και κυρίως νέο ήθος το πολιτικό κενό μεταξύ της άκρας δεξιάς και της αριστεράς. Το νέο αυτό πολιτικό κίνημα θα πρέπει να έχει κύριο στόχο την ολική επαναφορά της Ελλάδας στην φυσική της θέση, δηλαδή στο δυτικό γεωπολιτικό σύστημα.

Πράγματι, οι κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, κατά την δεκαετία του ’80, απομάκρυναν την Ελλάδα από την Δύση, καλλιεργώντας μία τάση συνεχούς διαμαρτυρίας, αποστασιοποίησης και απόστασης από το δυτικό γεωπολιτικό πλαίσιο. Αυτή η τάση δεν έφτασε μεν μέχρι του σημείου της ρήξης, που θα ήταν ασφαλώς μοιραία για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Αλλά δημιούργησε ένα ψυχικό χάσμα με τον δυτικό κόσμο και μία αυτο-περιθωριοποίηση και αυτο-περιχαράκωση της Ελλάδας σε μία θέση διπλωματικού και πολιτικού παρία.

Σε αυτό συνέτεινε ασφαλώς και η πολιτισμική υποχώρηση της ελληνικής κοινωνίας από τα δυτικά, ευρωπαϊκά και κλασσικά πρότυπα, βάσει των οποίων οικοδομήθηκε το Ελληνικό κράτος μετά την Απελευθέρωση. Και, οπωςδήποτε, συνέτεινε και η διάλυση της μεταπολεμικής αστικής τάξης, που, αν και ελλειμματική και προβληματική, είχε πάντως δυτική παιδεία, δυτικά κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά και δυτικό προσανατολισμό.

 Η τάξη αυτή αντικαταστάθηκε, κατά την δεκαετία του ’80, από μία νέα ιθύνουσα τάξη με τριτοκοσμικά ή μεσανατολικά χαρακτηριστικά, αντιπάθεια προς την πειθαρχία, την λιτότητα και την παραγωγικότητα, χυδαία καταναλωτικό και επιδειξιομανή τρόπο ζωής και παρασιτικούς, τυχοδιωκτικούς ή ύποπτους τρόπους γρήγορου πλουτισμού. Αυτοί οι νεόπλουτοι αντικατέστησαν την κλασσική μουσική με τα σκυλάδικα, την ευρωπαϊκή αισθητική με το κιτς, τους ευρωπαϊκούς τρόπους συμπεριφοράς με διαγωγή υποκόσμου.

Αυτήν την πολιτισμική απομάκρυνση της Ελλάδας από τον δυτικό πολιτισμό απέτυχαν να αναχαιτίσουν οι κυβερνήσεις που διαδέχθηκαν τον Α. Παπανδρέου, και μάλιστα επί Κ. Σημίτη ενδυναμώθηκε, αφού σε ανώτατα αξιώματα ανήλθαν πρόσωπα αμφιλεγόμενα, που θύμιζαν περισσότερο στελέχη ολιγαρχικών καθεστώτων της Λατινικής Αμερικής ή της Ασίας παρά ευρωπαίους statemen.

Μέσα από αυτές τις βαθειές πολιτισμικές διεργασίες, το Ελληνικό κράτος εκφυλίστηκε σε failed state, η Ελληνική κοινωνία μετεξελίχθηκε σε πολτό χωρίς ιδιοπροσωπία, το εκπαιδευτικό σύστημα κατέληξε να παράγει λειτουργικά αναλφάβητους και τα Ελληνικά πανεπιστήμια εικονικούς πτυχιούχους, η Ελληνική οικονομία έπαψε να παράγει ο,τιδήποτε και κυρίως εισήγαγε αθρόα προϊόντα από το εξωτερικό δημιουργώντας την συνθήκη ολικής χρεωκοπίας, ενώ η Ελληνική Δημοκρατία μεταλλάχθηκε σε μία κληρονομική, πελατειακή, διαπλεκόμενη φαυλοκρατία λατινοαμερικανικού τύπου, με τριτοκοσμικά και εν πολλοίς ποινικά χαρακτηριστικά.

Σε αυτές τις τάσεις αφομοιώθηκαν και τα κόμματα που θα όφειλαν να υπερασπιστούν τα μεταπολεμικά κεκτημένα της χώρας, και κυρίως το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε κατορθώσει, μετά τον τραγικό Εμφύλιο Πόλεμο, να γίνει μία αναπτυσσόμενη οικονομία, να εγκαθιδρύσει επιτέλους ένα δημοκρατικό πολίτευμα και να καταστεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Αυτά τα κεκτημένα ακυρώθηκαν από την πολιτισμική, εκπαιδευτική και πολιτική  οπισθοδρόμηση της χώρας. Αυτή είναι η βαθύτερη αιτία της συνολικής χρεωκοπίας και της διάστασης ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, που κυριαρχεί σήμερα στον δημόσιο διάλογο.

Το αποτέλεσμα είναι, αυτήν την στιγμή, η Ελλάδα να είναι εκτός από χρεωκοπημένη και γεωπολιτικά μετέωρη, να μην  μπορεί να βρει σημεία επαφής με τους «εταίρους», και το ελληνικό πολιτικό σύστημα να αναζητά σπασμωδικά προστάτες εκτός δυτικού χώρου.    

Το ζήτημα του γεωπολιτικού προσανατολισμού της Ελλάδας περιπλέκεται, διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία η χώρα ενετάχθη ως ισότιμο μέλος το 1979, έπαψε πλέον να αποτελεί μία Ένωση Κρατών με βάση τις αρχές της αλληλεγγύης, της ισοτιμίας και του κοινωνικού κράτους, και κατέστη ζωτικός χώρος γερμανικού ηγεμονισμού και αυταρχισμού, και άσκησης αντιπληθωριστικής-υφεσιογόνας  πολιτικής, οφειλόμενης στις εμμονές και ιδεοληψίες του γερμανικού πολιτικού συστήματος. Όλα αυτά δεν έχουν, φυσικά, τίποτε το ευρωπαϊκό, αλλά αποτελούν αταβισμούς του (ασιατικής προελεύσεως) πρωσσικού απολυταρχισμού και ιμπεριαλισμού. Οπότε κατ’ ουσίαν η υποτέλεια στο Βερολίνο αποτελεί απομάκρυνση και ακύρωση της ευρωπαϊκής διάστασης της Ελλάδας, και όχι κατοχύρωσή της όπως υποστηρίζει το μνημονιακό στρατόπεδο.

Η επιστροφή στην Δύση, επομένως, που θα πρέπει να αποτελέσει κυρίαρχο μέλημα ενός νέου κεντροδεξιού σχηματισμού, θα πρέπει να βασιστεί σε δύο άξονες: πρώτον, στην αναδιάταξη του εκπαιδευτικού συστήματος, των πολιτικών και οικονομικών δομών και της κυρίαρχης ιδεολογίας σε μία δυτικού τύπου κατεύθυνση. Και, στον εξωτερικό αναπροσανατολισμό της χώρας, σε έναν άξονα που θα συμπεριλαμβάνει τους πραγματικούς συμμάχους της χώρας, αυτούς δηλαδή με τους οποίους μας συνδέουν υπαρκτοί μακραίωνοι ιστορικοί και γεωστρατηγικοί δεσμοί, κοινές αξίες, κοινά συμφέροντα, κοινές επιδιώξεις και κοινές προκλήσεις. Δηλαδή τον άξονα Ουάσινγκτων-Λονδίνο-Παρίσι-Ρώμη-Αθήνα-Λευκωσία-Τελ Αβίβ.  Δηλαδή τον άξονα που διατρέχει οριζοντίως τον Δυτικό Πολιτισμό και απολήγει στην Ανατολική Μεσόγειο, ως προμαχώνας του. (Οι δε καλές εμπορικές σχέσεις της Ελλάδας με την Ρωσσία και την Κίνα θα πρέπει να προωθούνται στα πλαίσια των σχέσεων των δυνάμεων αυτών με την Δύση, συμπληρωματικά και όχι ως ανταγωνιστικό υποκατάστατό τους.)

Φυσικά, για να είναι η Ελλάδα σε θέση να διαδραματίσει κομβικό γεωπολιτικό ρόλο σε αυτόν τον άξονα, θα πρέπει να πληροί τις βασικές εσωτερικές προϋποθέσεις, που είναι: Γεωπολιτική Ισχύς, Ανταγωνιστική Οικονομία, Λειτουργικό Κράτος και υψηλού επιπέδου Εκπαιδευτικό Σύστημα.

Η Γεωπολιτική Ισχύς είναι μία σύνθετη έννοια, που περιλαμβάνει ένα πλέγμα παραμέτρων, στρατηγικών και αμυντικών, δημογραφικών, διπλωματικών και πολιτικών, ιδεολογικών και ηθικών. Η Ελλάδα θα πρέπει να επανεμφανισθεί στο παγκόσμιο προσκήνιο ως αξιόπιστος σύμμαχος, αξιόμαχος παράγων σταθερότητος και ισχύος και να διεκδικήσει ρόλο περιφερειακού παίκτη.

Η Ανταγωνιστική Οικονομία θα επιτευχθεί με ένα συγκροτημένο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, το οποίο θα απελευθερώσει την επιχειρηματικότητα, θα θεσπίσει σταθερό και ευνοϊκό για τις επενδύσεις φορολογικό σύστημα, θα καταργήσει την διαφθορά και την γραφειοκρατία και θα αναδείξει τα διεθνή συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας.

Το Λειτουργικό Κράτος θα θεσπιστεί με την εισαγωγή αυστηρής ιεραρχικής δομής και αξιολόγησης στο δημόσιο, την πρόσληψη με τριετείς συμβάσεις διακεκριμένων επιστημόνων και προσωπικοτήτων σε θέσεις κλειδιά του δημοσίου τομέα, τον εξοβελισμό του κομματισμού και την κατάργηση των χιλιάδων οργανισμών και ΔΕΚΟ.

Το υψηλού επιπέδου Εκπαιδευτικό Σύστημα θα επιτευχθεί με την εφαρμογή σύγχρονου μοντέλου αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων, την ηθική και υλική ανύψωση του επιπέδου των εκπαιδευτικών, την επαναφορά του ακαδημαϊκού συστήματος στις εξετάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ, την ίδρυση προτύπων λυκείων σε πανελλήνια κλίμακα, την επαναφορά της κλασσικής παιδείας που αποτελεί διεθνές συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας, τον δραστικό περιορισμό του αριθμού των πανεπιστημίων που έχουν εκφυλιστεί σε πρυτανεία σίτισης ανεπάγγελτων κομματικών στελεχών χωρίς στοιχειώδη προσόντα, την ίδρυση σε κάθε νομό της χώρας Γεωργιών Σχολών, την μαζική μετάκληση Ελλήνων ακαδημαϊκών για να στελεχώσουν ερευνητικά κέντρα και ανώτατες σχολές και την μετατροπή της χώρας σε διεθνές κέντρο κλασσικών σπουδών.

Αυτές τις προϋποθέσεις καλείται να συγκροτήσει η νέα Κεντροδεξιά, στην καμένη γη που θα παραλάβει από την Φαυλοκρατία της Μεταπολίτευσης. Ώστε η Ελλάδα να καταστεί από παρωδία πραγματικό κράτος.

    Print       Email

About the author

You might also like...

Μπορεί το failed-state να γίνει κράτος;

Read More →