Loading...
You are here:  Home  >  ΚΥΡΙΑ ΑΡΘΡΑ  >  Current Article

Η κοινωνία σε αμηχανία και οι ταύροι στα… υαλοπωλεία! Ποιοί και γιατί απεργάζονται την διάλυση της ελληνικής γεωργίας;

By   /   Ιούνιος 29, 2014  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η κοινωνία σε αμηχανία και οι ταύροι στα… υαλοπωλεία! Ποιοί και γιατί απεργάζονται την διάλυση της ελληνικής γεωργίας;

    Print       Email

του  Πάνου Παναγόπουλου

♦ Αρνείται η Ελληνική πολιτική ηγεσία (τα πολιτικά κόμματα στο σύνολό τους), να αντιμετωπίσουν ορθολογικά την κρίση. Δηλαδή επιχειρούν ή σχεδιάζουν, με άθικτο το «ταμπού» του φεουδαλικού πελατειακού κράτους[1], καταλήγοντας μοιραία σε ακρότητες, δηλαδή σ’ αυτά που συνεπάγεται η μη επισκευάσιμη πλέον (ή «Βeyond Local Repair») υπάρχουσα κρατική μηχανή. Μια κρατική μηχανή, που με την εξαίρεση περιορισμένου αριθμού άξιων λειτουργών, χαρακτηρίζεται ως διεφθαρμένη, αλαζονική, ημιμαθής, οκνή,  με υπερεπάρκεια σε yes men και με αντίστοιχη έλλειψη πατριωτισμού.  Έτσι φθάσαμε σε απροσμέτρητα επίπεδα διαστροφής, χώρια βέβαια από το  κόστος συντήρησης ενός τέτοιου κράτους, το οποίο κατέχει ασφαλώς την μερίδα του λέοντος στην καθήλωση  της οικονομίας μας και όχι μόνον.

Προβαίνει, λοιπόν, αυτό το κράτος, αποκλειστικά για να διαφυλάξει «εαυτό» και τη φαυλότητά του, σε κάθε είδους ακρότητες φορολογικές και άλλες, χωρίς να φείδεται μηδέ αυτής καθαυτής της διατροφικής μας ασφάλειας. Παρά τις συνεχείς επισημάνσεις της Ε.Ε. προς όλες τις χώρες μέλη της για το food security, μόνοι εμείς διακινδυνεύουμε ακόμα και τον Γεωργοκτηνοτροφικό Τομέα, με ακραίους ερασιτεχνισμούς,  δηλαδή με κοινωνικούς πειραματισμούς, που είναι αυτοί καθαυτοί ανεπίτρεπτοι.

Ο Γεωργοκτηνοτροφικός Τομέας (ο κύριος τομέας της πρωτογενούς παραγωγής), δεν είναι βέβαια ο μοναδικός παραγωγικός τομέας εις βάρος του οποίου πειραματίζεται η τρόϊκα, κυρίως λόγω παντελούς έλλειψης δικού μας πειστικού σχεδιασμού, προκειμένου να βγούμε από την κρίση. Ακόμη, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον την φορολόγηση του γεωργικού εισοδήματος,  η αβελτηρία του «παραπαίοντος» κράτους οδήγησε σε μεθόδευση τετραγωνισμού του κύκλου, στην  κυριολεξία!

Η κατάληξη της μεθόδευσης αυτής, είναι το ότι μόλις τώρα συνειδητοποιούν οι αγρότες (οι επικεφαλής των Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων -Γ.Ε.-), πως τα βιβλία και οι καταστάσεις εσόδων-εξόδων του Ν.40172/2013, σημαίνουν φορολόγηση επί των σχεδόν ακαθαρίστων εσόδων. Ότι δηλαδή αυτό το «κράτος ……. δικαίου», εξαπάτησε αφ’ενός την κοινή γνώμη (πως, δήθεν, οι αγρότες αρνούνται να πληρώσουν ό,τι τους αναλογεί) και αφ’ετέρου εξαπατά και τους ίδιους τους αγρότες, με ιδιαίτερα μάλιστα άκομψο τρόπο.

Γι’ αυτό, μόνον τώρα οι αγρότες υιοθέτησαν και άρχισαν να προβάλλουν τα παρακάτω αυτονόητα αιτήματα με σαφέστατη και εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία:

«Μετά την αφαίρεση όλων των εξόδων, σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές πρακτικές για την γεωργία, τα κέρδη των Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων να φορολογηθούν ακριβώς όπως και των άλλων επιχειρήσεων με 26% αντί 13%. Η κρατική εξαπάτηση είναι ντροπή και η φορολογία επί των σχεδόν ακαθάριστων εσόδων ως κερδών, παραπέμπει σε φόρο υποτελείας.

Όχι μόνον Πανευρωπαϊκά, αλλά και Παγκοσμίως, υπάρχει ιδιομορφία αναφορικά με τον προσδιορισμό του γεωργικού εισοδήματος, που αναφέρεται αποκλειστικά σε Γεωργικές Εκμεταλλεύσεις (Γ.Ε.). Εν τούτοις, με απερίγραπτες παλινωδίες, οι Γ.Ε. απεντάχθηκαν από τις επιχειρήσεις και με τον νόμο 4093 του 2012 εντάχθηκαν στα ελευθέρια (!) επαγγέλματα (μαζί δηλαδή με τους γιατρούς, με τους δικηγόρους, με τους υδραυλικούς κ.ά). Μετά επανήλθαν όχι ακριβώς στις επιχειρήσεις αλλά σε κάτι μεταξύ επιχειρήσεων και επιτηδευμάτων, με τον ίδιο όμως δόλιο στόχο. Αυτά έγιναν κάποια νύχτα του Ιουλίου του 2013 στα θερινά τμήματα της Βουλής (Ν.4172/23-7-2013).

Έτσι ο Ν.4172 φθάνει στο σημείο να φορολογεί από το πρώτο ευρώ ως κέρδη της Γ.Ε. τα ημερομίσθια του αγρότη, που πολλές φορές δεν υπερβαίνουν ούτε τα 3,5 ευρώ/ώρα, και ταυτίζονται απόλυτα με τα ημερομίσθια του αγρεργάτη και όχι με τις παραστάσεις των δικηγόρων και τις επισκέψεις των γιατρών και των υδραυλικών. Όμως με την  μεθόδευση αυτή (Ν.4172), φθάνουμε στην εξωφρενική αντίφαση, ο μεν αγρεργάτης να έχει αφορολόγητο μέχρι και €9.548 (9.548 × 22% – 2.100 = 0), ο δε επικεφαλής της Γ.Ε. για την ίδια δουλειά, να πληρώνει €9.548 × 13% = €1.241 φόρο και μάλιστα υποκείμενο σε προσθετικότητα. Το 26% βέβαια «θα έβγαζε μάτι», γι’ αυτό το έκαναν 13% και όχι γιατί νοιαστήκανε για τους αγρότες. Αυτή είναι η μια απάτη, ακολουθούν όμως κι’ άλλες:

Είναι πρακτικά αδύνατος στις μικρομεσαίες  Γ.Ε. ο λογιστικός προσδιορισμός της υπολειμματικής αξίας του φυτικού, του ζωϊκού και του λοιπού κεφαλαίου. Όμως, παρ’όλο που υπάρχουν ακριβείς εξωλογιστικοί υπολογισμοί, προτίμησαν οι σοφοί του υπ. Οικονομικών να φορολογούν ως κέρδη τις αντίστοιχες αποσβέσεις, που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν και το 30% του συνολικού κόστους του προϊόντος (π.χ. στα βερίκοκα είναι 35%),  διότι οι αποσβέσεις, μη αφαιρούμενες, φορολογούνται πράγματι ως κέρδη!!

Τα τεκμαρτά ενοίκια, αφού φορολογηθούν αυτοτελώς, λογικό είναι να εκπίπτουν ως έξοδα. Όμως, δεν προβλέπεται από τον νόμο 4172 ούτε αυτή η αυτονόητη αφαίρεση από τα έσοδα και επομένως και τα τεκμαρτά ενοίκια φορολογούνται ως κέρδη.

Τα «εργόσημα» του Ο.Γ.Α., την μόνη δηλαδή διαδικασία για να αποδείξει ο αγρότης τα έξοδα για την ξένη εργασία, οι ημεδαποί αγρεργάτες τα αποκρούουν γενικώς, διότι είτε πληρώνουν πάγια εισφορά στον Ο.Γ.Α. είτε ανήκουν σε άλλον ασφαλιστικό φορέα. Ως προς τους αλλοδαπούς, καλούνται οι αγρότες(!!) πρακτικά, να συμβάλουν, και μάλιστα αποφασιστικά, στην επίλυση του «μεταναστευτικού»!! Εδώ, οι νόμιμοι αλλοδαποί μετανάστες ευνοούνται έναντι των Ελλήνων αγρεργατών, οι οποίοι, όμως, και εκείνοι όπως και οι ημεδαποί, ουσιαστικά για τον ίδιο λόγο, μετά το 150όεργόσημο (λίαν προσεχώς δε μετά το 50ό εργόσημο, λόγω επικείμενης μεταβολής του μεταναστευτικού νόμου),  θα αδιαφορήσουν. Ιδίως τώρα που οι Βορειοευρωπαίοι, αλλά ακόμα και οι Βαλκάνιοι οικονομικοί μετανάστες, που άρχισαν να «τα μαζεύουν» και να μας γυρίζουν την πλάτη, είναι σχεδόν αδύνατο να μαζέψουν και εργόσημα. Τέλος τα μπουλούκια των μη νόμιμων μεταναστών επιβάλλονται από τους μεσίτες/προμηθευτές, και όποιος αρνηθεί, μπορεί να καμαρώνει τους καρπούς του, τους μη συγκομισμένους, να κρέμονται στα δένδρα ή στις φραουλιές κ.ο.κ. Έτσι τα περισσότερα ξένα ημερομίσθια δεν αφαιρούνται ως έξοδα αλλά φορολογούνται κι’ αυτά ως κέρδη!

Δεν παρέχεται η ευχέρεια να αφαιρεθεί ως έξοδο της Γ.Ε. το αρδευτικό νερό,  της γεώτρησης που ανήκει σε ιδιώτη και αγοράζεται για να ποτιστεί το χωράφι. Επίσης, η αμοιβή του γείτονα τρακτερά, που οργώνει κάθε χρόνο ορισμένα στρέμματα, ή που χορτοκόβει, ή που θρυμματίζει τα κλαριά για κομποστοποίηση αντί να καούν, προστατεύοντας έτσι και το περιβάλλον αλλά και για τις άλλες «ων ουκ έστιν αριθμός» λοιπές μηχανικές εργασίες, ακόμα και η κοπριά που θα αγορασθεί από την διπλανή κτηνοτροφική Γ.Ε., όλα αυτά θα φορολογηθούν ως κέρδη.

Αυτά  συμβαίνουν, διότι στην προκειμένη περίπτωση ο αγρότης φαίνεται να  παίζει  ρόλο άθλιου υποτελούς, αφού: α) διαθέτει τα χωράφια του δωρεάν (δεν υπάρχει ούτε πρόβλεψη ούτε πολλές φορές περιθώριο για τεκμαρτά ενοίκια εδάφους), β) έχει κάνει επενδύσεις σε φυτικό, σε ζωϊκό και σε πάγιο κεφάλαιο, τις οποίες δεν πρόκειται να αποσβέσει σχεδόν ποτέ,  διότι και εδώ, ούτε περιθώριο υπάρχει, ούτε πρόβλεψη, γ) διακινδυνεύει με το μέγιστο του επιχειρηματικού κινδύνου σε μία επιχείρηση ξέσκεπη, με παντελή την έλλειψη  των βασικών υποδομών, που όμως οι ανταγωνιστές της Ε.Ε. διαθέτουν, και δ) πληρώνει χαράτσι για το χωράφι του, παρ’όλο που αυτό αποτελεί συντελεστή παραγωγής. Ορισμένοι μάλιστα που προέβησαν στο «αποτρόπαιο έγκλημα» να φυτέψουν δένδρα και να χτίσουν εκεί και το σπίτι τους, τιμωρούνται με 10πλάσιο χαράτσι. Μετά από αυτά τα ανήκουστα, δεν δικαιούται ο Έλληνας πολίτης να πληροφορηθεί ποίοι συγκεκριμένοι έχουν αναλάβει τον ρόλο του Νέρωνα (του παρανοϊκού δυνάστη);

Πρέπει να σημειωθεί ιδιαίτερα, ότι όλες οι πολύ μεγάλες Γ.Ε., που ήδη από 20ετίας και πλέον τηρούν κανονικά βιβλία και έχουν την ευχέρεια να διατηρούν μόνιμο προσωπικό, προγενέστερες απογραφές κλπ., δηλαδή αποδεικνύουν αποσβέσεις και όλα γενικώς τα έξοδα, όπως είναι αναμενόμενο,  λόγω σκληρού ανταγωνισμού, παρουσιάζουν ασήμαντη φοροδοτική ικανότητα ή και καθόλου.»

Αυτά αφορούν τους αγρότες και την αδικία που θα υποστούν, και που βεβαίως πόρρω απέχει από το να αναδεικνύεται το κράτος αυτό σε κράτος δικαίου. Όμως,  εδώ προκύπτουν και πολύ πιο σοβαρά ζητήματα, που έχουν άμεση σχέση με την βιωσιμότητα της γεωργίας μας στο σύνολό της, και συνακόλουθα με την διατροφική μας ασφάλεια, αλλά και με το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών και την όλη εξελικτική πορεία, όχι μόνον της οικονομίας μας αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης, καθώς και του φυσικού περιβάλλοντος. Δηλαδή, είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί τόσο εξόφθαλμος ερασιτεχνισμός και μήπως δεν πρόκειται για ερασιτεχνισμό αλλά επιχειρείται με τον τρόπο αυτό να μας δέσουν χειροπόδαρα, ώστε να μην έχουμε εναλλακτικές διεξόδους; Εξ άλλου η τόση επιμονή στο θέμα του γάλακτος (!),τι άλλο νόημα θα μπορούσε να έχει;

Οι Ελληνικές Γεωργικές Εκμεταλλεύσεις, σε σχέση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, είναι :

ι)  Μικρού μεγέθους, πολυτεμαχισμένες, και κατά το 97% μη βιώσιμες, δηλαδή δεν παρουσιάζουν έστω μικρά σταθερά (διαχρονικά) κέρδη.

ιι)  Αποεπενδεδυμένες ήδη από το 2009, με αποεπένδυση της τάξης του 82% (στοιχεία  του Πανευρωπαϊκού Δικτύου Γεωργικής Λογιστικής Πληροφόρησης – RICA -).

iii) Χωρίς τις επιδοτήσεις είναι ήδη υπερφορολογημένες με 46% (βλέπε παρέμβαση/δημοσίευση δρος Φώτη Βακάκη, στο www.etagro.gr)

iv)  Οι κλασσικές εισροές (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, ζωοτροφές, καύσιμα κλπ.), είναι  κατά πολύ ακριβότερες.

v) Στερούνται παντελώς υγιών υποδομών, δηλαδή συνεταιριστικών, πιστωτικών, εφαρμοσμένης έρευνας, υπηρεσιών γεωργικών εφαρμογών, ακόμα και του υπουργείου Γεωργίας (YπΑΑΤ), που σήμερα, στερούμενο  κι’ αυτό των περιφερειακών διευθύνσεων, δεν έχει ούτε το 25% της αποτελεσματικότητας που είχε στο παρελθόν.

Παλαιότερα, στην Ε.Ε. (στην τότε Ε.Ο.Κ.) επιδοτούσαν/επιδοτούσαμε την γεωργία για να πλησιάσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την αυτάρκεια της Ευρώπης και να επιτύχουμε αντίστοιχη απεξάρτησή της, κυρίως από τις Η.Π.Α.  Σήμερα ο μοναδικός στόχος των επιδοτήσεων στην γεωργία τείνει να είναι η κατοχύρωση απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, ώστε να αντεπεξέλθουν οι αγρότες στις άδικες πιέσεις που δέχονται γενικώς και ιδιαίτερα σε κάποια προϊόντα. Στα εσπεριδοειδή, λ.χ., οι Ευρωπαίοι αγρότες του Νότου αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό από χώρες στις οποίες τα ημερομίσθια είναι μέχρι και 8 (!!) φορές χαμηλότερα. Αυτές, λοιπόν, οι επιδοτήσεις δεν αποτελούν πλέον ένα γενναίο φιλοδώρημα προς τους Ευρωπαίους αγρότες, ουδέ καν κίνητρο όπως κατά το παρελθόν, αλλά ένα απαραίτητο αντιστάθμισμα απέναντι στα δεινά από τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης.

Με αυτά τα δεδομένα, είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή γεωργία δεν αντέχει σε μία πιθανή υπερφορολόγηση, ιδιαίτερα δε η Ελληνική γεωργία, διότι τότε αίρεται και η έννοια των επιδοτήσεων ως στηριγμάτων για την επιβίωση των Γ.Ε.

Κατόπιν όλων των παραπάνω, το 2010 η τότε υπουργός Γεωργίας (ΥπΑΑΤ) αναγκάσθηκε[2]* εκ των πραγμάτων να αυξήσει την καθαρή «κρυφή» επιδότηση, την ενσωματωμένη στην επιστροφή  Φ.Π.Α., από το 3% (6-3 = 3) στο  5% (11-6 = 5). Η «κρυφή» καθαρή επιδότηση του 5% κατά  το 2010 και 2011,  σήμερα έγινε μόλις 1%, και λίαν προσεχώς θα καταστεί αρνητική, σε σχέση με το παρελθόν, διότι το 11% περιελάμβανε και την εισφορά του ΕΛΓΑ.  Αύριο  όμως θα κλαίνε…. Καθ’ότι ακρίβυναν τα καύσιμα, ΔΕΗ κλπ., καθώς και όλες σχεδόν οι άλλες εισροές, μειώθηκαν οι συντάξεις της αγροτικής οικογένειας και, εκτός από το παράτυπο αλλά σχετικά μικρό χαράτσι των αγροτεμαχίων, θα προστεθεί και ο φόρος 13% επί των σχεδόν ακαθαρίστων εισπράξεων, που θα είναι αβάσταχτος.

Αυτό που πρέπει πάνω απ’ όλα να γίνει κατανοητό είναι ότι οι Γ.Ε. είναι κι’ αυτές επιχειρήσεις  και δεν μπορούν να λειτουργούν για πολύ καιρό κάτω από το κόστος. Oι Γ.Ε. δεν είναι επιτηδεύματα, όπως τις θέλει το επιτελείο του καθηγητή (!) κ. Στουρνάρα. Δεν φαντάσθηκαν οι σοφές κεφαλές τους, ότι η πρώτη σκέψη/αντίδραση του αγρότη (μόλις συνειδητοποιήσει την παγίδα), θα είναι η  εκτατικοποίηση της παραγωγής του, να καλλιεργήσει αφ’ενός σχεδόν αποκλειστικά  τα  ευφορώτερα  αγροτεμάχια, και αφ’ετέρου για αυτοκατανάλωση και για οσηδήποτε ποσότητα μπορεί να πουλήσει, χωρίς τιμολόγια (προβλέπεται και  από τον νόμο, βάσει θεσμικού πλαισίου της Ε.Ε.), με τελικό αποτέλεσμα την μείωση της εθνικής παραγωγής, και ας πεινάσει μακάρι και ο «Νεφεληγερέτης  Δίας»;

Όφειλαν στο επιτελείο του κ. Στουρνάρα, πρώτα να πληροφορηθούν από ειδήμονες, αφ’ενός για τις βέβαιες και αφ’ετέρου για τις πιθανές επιπτώσεις, και όχι να επιδεικνύουν τόσο εξόφθαλμο ερασιτεχνισμό, συμπεριφερόμενοι ως «ταύροι εν υαλοπωλείω».  Όταν η ζημία από ένα μέτρο είναι λίγη παραπάνω από το όφελος, το καταλαβαίνουμε, να γίνουν και λάθη, αλλά όταν ξεπερνάει το 10 : 1 αποτελεί αναμφισβήτητη  εγκληματική ενέργεια (κακουργηματική).

Κατόπιν όλης αυτής της «ανεπάρκειας» ,αν υπήρχε ειλικρινής σκοπός δίκαιης φορολόγησης, γιατί δεν έγιναν  αποδεκτές οι προτάσεις του συνόλου των εξειδικευμένων επιστημονικών οργανώσεων (ΓΕΩΤΕΕ, ΕΤΑΓΡΟ, ΙΣΕΜ), και όλων των Πανεπιστημιακών Τμημάτων Γεωργικής Λογιστικής (βλέπ. www.etagro.gr), που επιλύουν ακριβοδίκαια το ζήτημα της φορολόγησης του γεωργικού εισοδήματος, με 26% επί των κερδών και χωρίς περιθώρια φοροδιαφυγής, ή αυξημένης επιστροφής Φ.Π.Α.;

Υπ’όψιν ότι σύσσωμη η εξειδικευμένη επιστημονική κοινότητα (Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, Επιστημονική Εταιρεία Αγροτικής Οικονομίας, Ινστιτούτο Συνεταιριστικών Ερευνών και Μελετών και τα τμήματα της Γεωργικής Οικονομίας όλων των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Iδρυμάτων (βλέπε www.etagro.gr), στηρίζει την παραπάνω  επιχειρηματολογία (υπερθεματίζει μάλιστα) και θα αποβούν μάταιες οι σκόπιμες μεθοδεύσεις μπροστά στην επιστημονική αλήθεια. Η  αλήθεια είναι σαν τον σπόρο. Θάβεται μεν,  αλλά βλαστάνει!

Τι ζητάει τελικά η κυβέρνηση από τις Ελληνικές ΜΗ Βιώσιμες, Αποεπενδεδυμένες, Υπερφορολογημένες και Άνευ Βασικών Υποδομών Ημιλιπόθυμες Γεωργικές Εκμεταλλεύσεις; Ασφαλώς κάποιες άλλες σκοπιμότητες υπάρχουν που δεν τις γνωρίζουμε. Δεν είναι όμως επιτρεπτό σε μία δημοκρατική χώρα της Ε.Ε. να εξυφαίνονται τόσο σκοτεινές εξελίξεις, που να θέτουν σε κίνδυνο ακόμα και την διατροφική ασφάλεια ενός ολόκληρου λαού, ερήμην του. Η κυβέρνηση και  ο Υπ.Α.Α.Τ. οφείλουν να εξηγήσουν δημόσια τι σημαίνουν όλα αυτά.

Το μοναδικό θετικό και τεράστιο κέρδος που θα προκύψει από αυτόν τον ουτοπικό φορολογικό νόμο («ουδέν κακόν αμιγές καλού»), θα είναι το ότι, ψάχνοντας οι αναρμόδιοι συντάκτες του να βρουν τα αίτια της αποτυχίας τους (στην ουσία για να την φορτώσουν σε άλλους), θα «ανακαλύψουν», και θα διατυμπανίσουν με έκδηλο υποκριτικό θυμό, όλες τις αδυναμίες της βαρειά πάσχουσας γεωργίας μας.



[1] Βλέπε στο 4ο τεύχος της Νέας Πολιτικής  «Ο Σύγχρονος Γόρδιος Δεσμός» του Π. Κ. Παναγόπουλου.

[2] Η υπουργός, αντί της τακτικής του «παρ’ και συ σώπα», όφειλε να προχωρήσει παράλληλα στην έγγειο αναδιάρθρωση, για να αποκτήσουμε μετά από 60 ολόκληρα χρόνια και εμείς βιώσιμες Γ.Ε. (βλέπε 3ο τεύχος της Νέας Πολιτικής «Λαϊκισμός … και Γεωργική Ανάπτυξη», και Οικονομικός Ταχυδρόμος  21-9-1995, «Κυρίαρχο το πρόβλημα της βιωσιμότητας των Γ.Ε.», του Π.Κ.Π.).

 

    Print       Email

You might also like...

Η “αντίσταση” είναι το εύκολο, το δύσκολο είναι η σκληρή εργασία για την εθνική ανασυγκρότηση.

Read More →