Loading...
You are here:  Home  >  ΚΥΡΙΑ ΑΡΘΡΑ  >  Current Article

Η επιβίωση του σημερινού πολιτικού συστήματος οδηγεί την Ελλάδα στο ιστορικό της τέλος

By   /   Οκτώβριος 8, 2013  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η επιβίωση του σημερινού πολιτικού συστήματος οδηγεί την Ελλάδα στο ιστορικό της τέλος

    Print       Email

EDITORIAL

Επείγει η αφύπνιση και η ενεργοποίηση της κοινωνίας των πολιτών.

Τρεις μακρές περίοδοι φαυλοκρατικής και ανίκανης διακυβέρνησης (Ανδρέα Παπανδρέου, Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή) οδήγησαν την Ελλάδα στην χρεωκοπία το 2010. Στην χώρα επεβλήθη από τους δανειστές της μνημόνιο, το οποίο προέβλεπε κυρίως μεταρρυθμίσεις της δομής της οικονομίας και του κράτους, ώστε αυτά να καταστούν βιώσιμα.

Το πολιτικό σύστημα, στις διάφορες εκφάνσεις του (κυβερνήσεις Γιώργου Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμου, Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη και Σαμαρά-Βενιζέλου), λυσσαλέα αντιστάθηκε στην πίεση για μεταρρυθμίσεις και έθεσε ως κύριο στόχο του την προστασία του πελατειακού κράτους, των ΔΕΚΟ, των άχρηστων οργανισμών-πρυτανείων σίτισης των κομματικών ευνοουμένων, της διαπλοκής, της εχθρικής προς την ιδιωτική πρωτοβουλία γραφειοκρατίας, της διεφθαρμένης κομματικής νομενκλατούρας, των προνομίων του κλειστού κλαμπ της οικογενειοκρατίας και των ευνοουμένων της.

Μετέθεσε έτσι το βάρος του χρέους στους μισθωτούς και συνταξιούχους, στον ιδιωτικό τομέα, τον οποίο κυριολεκτικά κατέστρεψε, στην μεσαία τάξη, την οποία εξαφάνισε. Με μία παγκοσμίως πρωτοφανή, άδικη, παράνομη, ανήθικη φορολογική επιδρομή οδήγησε επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες ακινήτων, υπαλλήλους, εργάτες και αγρότες στην ανεργία και στην υπερχρέωση. Ο άλλοτε φόβος των συντηρητικών αστών και μικροαστών «μην έρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τα σπίτια» υλοποιείται σήμερα από μία κυβέρνηση της Δεξιάς σε συνεργασία με ένα «σοσιαλιστικό» κόμμα!

Το συντριπτικό κάταγμα που υπέστησαν τα δύο βασικά κόμματα εξουσίας της Μεταπολίτευσης στις διπλές εκλογές του 2012 δεν μείωσαν τον ζήλο τους να αποδομήσουν ό,τι έχει απομείνει από την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Προκειμένου να συνεχίσουν να λαμβάνουν τις «δόσεις» ώστε να παραμείνουν στην εξουσία όσο γίνεται περισσότερο, σχηματίζουν κυβερνήσεις με διάφορους συνδυασμούς των ηττημένων μειοψηφικών μνημονιακών κομμάτων και προχωρούν τώρα σε μαζική εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού κράτους στους δανειστές, την οποία βαφτίζουν «επενδύσεις», υιοθετώντας την ξύλινη γλώσσα και την ανέκφραστη μάσκα του ναρκομανούς της εξουσίας. Στην συνέχεια προετοιμάζουν την μέσω μαζικών πλειστηριασμών μεταβίβαση των κατοικιών του ελληνικού λαού σε ξένα γραφεία real estate, με τελικούς αποδέκτες ασφαλιστικά ταμεία ευρωπαϊκών χωρών, που θα τα διαθέτουν για τις διακοπές εύπορων  συνταξιούχων από τις κρύες χώρες του βορρά.

Εντός του Ελληνικού κοινοβουλίου δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Ο φερόμενος ως επόμενο κόμμα εξουσίας Σύριζα αποτελεί οργανικό μέρος του πολιτικού συστήματος της Μεταπολίτευσης, έχει ήδη προσχωρήσει σαφέστατα, με κείμενα και δηλώσεις που δεν επιδέχονται παρερμηνείας, στην λογική του μνημονίου. Και άλλωστε θα αναγκαστεί, ελλείψει απόλυτης πλειοψηφίας, να συγκυβερνήσει με τα μνημονιακά κόμματα, καρυκεύοντας την προσχώρησή του στην μνημονιακή λογική με γελοία προσχήματα ακριβώς σαν και αυτά που χρησιμοποίησε η λαύρα αντιμνημονιακή Νέα Δημοκρατία για να μεταμορφωθεί στον πειθήνιο εκτελεστή των διαταγών της τρόϊκας. Πέραν αυτού, το τραγελαφικό και ανομοιογενές συριζαϊκό συνονθύλευμα τροτσκιστών, μαοϊκών, αντιεξουσιαστών κλπ., που εμφορείται από απέχθεια για την εξουσία, την έννομη τάξη, το εθνικό συμφέρον, την γεωπολιτική ανάλυση, την επιχειρηματικότητα, τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας,  είναι εντελώς ακατάλληλο να ασκήσει οποιαδήποτε διακυβέρνηση.

Σε πείσμα των απαισιόδοξων, η Ελληνική κοινωνία διαθέτει παρά ταύτα αστείρευτες δυνάμεις εκτός του πολιτικού συστήματος. Η κυβέρνηση Πικραμένου υπήρξε η καλύτερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης ακριβώς διότι δεν προέκυψε από το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα αλλά από προσωπικές επιλογές του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αδιάφθορες και ικανές προσωπικότητες όπως (ενδεικτικά και μόνον) ο Παναγιώτης Πικραμένος, ο Λέανδρος Ρακιντζής, ο στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος, ο ακαδημαϊκός Βασίλης Μαρκεζίνης, σημαντικά πρόσωπα από τον χώρο της επιστήμης, του τύπου, της διανόησης, των ενόπλων δυνάμεων, της οικονομίας, και πολλοί νεώτεροι με λαμπρές σπουδές και θητεία εκτός του διεφθαρμένου εγχώριου πολιτικού και πανεπιστημιακού κατεστημένου, άνθρωποι έντιμοι που συνδυάζουν πατριωτισμό, ηθική ακεραιότητα, ανιδιοτέλεια και ικανότητα, αποτελούν την χρυσή εφεδρεία της χώρας. Μαζί με δεξαμενές κινήσεων πολιτών της βάσης (π.χ. η Σπίθα του Μίκη Θεοδωράκη, οι απόστρατοι αξιωματικοί, κινήσεις επιστημόνων και διπλωματικών και οι ομογενειακές οργανώσεις), που εμφορούνται από δημοκρατικές και πατριωτικές πεποιθήσεις, μπορούν να αποτελέσουν τον πυρήνα του επόμενου πολιτικού συστήματος, που θα κληθεί να διαδεχθεί την σημερινή φαυλοκρατία και να ανοικοδομήσει εξ αρχής το ελληνικό κράτος.

Ο Ελληνικός λαός, που προφανώς δεν θέλει να αυτοκτονήσει, δεν θα καμφθεί ούτε από χημικά ούτε από εκβιασμούς περί χρεωκοπίας ούτε από επικοινωνιολογικά ψεύδη. Με την ψήφο του και με την τεράστια δύναμή του, θα εξοστρακίσει, όπως έκανε πριν από έναν αιώνα στο Γουδί, την φαυλοκρατική ολιγαρχία της Μεταπολίτευσης, υπαίτια για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές της Ελληνικής ιστορίας. Και θα αναδείξει εντελώς νέα ηγεσία, που θα αναλάβει την εκ του μηδενός ανοικοδόμηση της χώρας.

Η Νέα Πολιτική

    Print       Email

You might also like...

Η “αντίσταση” είναι το εύκολο, το δύσκολο είναι η σκληρή εργασία για την εθνική ανασυγκρότηση.

Read More →