Loading...
You are here:  Home  >  ΔΙΑΦΟΡΑ  >  Current Article

Η δόλια φοροκαταιγίδα κατά των αγροτών

By   /   Φεβρουάριος 3, 2014  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η δόλια φοροκαταιγίδα κατά των αγροτών

    Print       Email

Screen Shot 2014-02-03 at 10.56.29 AMπαρεμβαίνουν: Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος

Επιστημονική Εταιρεία Αγροτικής Οικονομίας

Ινστιτούτο Συνεταιριστικών Ερευνών και Μελετών

του Πάνου Κ. Παναγόπουλου

Η ειδική μέριμνα της Ε.Ε. προς τους αγρότες αποτελεί πλέον παρελθόν. Σήμερα οι Ευρωπαίοι αγρότες, με πολύ μειωμένες επιδοτήσεις, είναι αυτοί που κυρίως γεύονται τα πιο πολλά αρνητικά της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή έχουν να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό χωρών με αγροτικά ημερομίσθια κάτω κι’ από $5, την στιγμή που περισσότερα από τα ¾ της μέσης αμοιβής των Ευρωπαίων αγροτών προέρχονται από την προσωπική τους εργασία (τα τεκμαρτά τους ημερομίσθια).

Ειδικά δε στην Ελλάδα, οι αγρότες (αν δεν ληφθούν υπ’ όψιν οι επιδοτήσεις), όχι μόνον ήδη υπερφορολογούνται με 46% (βλέπε υπόμνημα του μελετητή Δρ. Φωτ. Βακάκη, www.etagro.gr, ημερίδα της 14/3/2013) χωρίς οι ίδιοι οι αγρότες να το αντιλαμβάνονται, αλλά η μεγάλη αλήθεια είναι ότι κατά των αγροτών επιχειρούνται όχι άδολες ενέργειες από την ίδια την Πολιτεία και μάλιστα εκ προμελέτης. Ο χειρισμός της φορολόγησης καλλιεργούμενων και μη καλλιεργούμενων αγροτεμαχίων δεν υποδηλώνει μόνον ερασιτεχνισμό. Η αιχμή της τελευταίας φράσης στην 6η παράγραφο που συνυπογράφουν οι παραπάνω επιστημονικές οργανώσεις, δεν πρέπει να είναι άσχετη με τα πολύ πιθανά εξωθεσμικά ενδιαφέροντα κάποιων Τροϊκανών.

Ειδικώτερα, λοιπόν, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του Υπ. Οικ., αφού εξασφάλισαν ότι, για λόγους κατά το μάλλον γνωστούς στο Πανελλήνιο, τα ανώτατα συνδικαλιστικά και συνεταιριστικά όργανα των αγροτών αδυνατούν να υπερασπισθούν τα μέλη τους και προκειμένου να δημιουργηθεί αρνητικό κλίμα για την αγροτική τάξη, ώστε να περάσουν πιο εύκολα τα επωαζόμενα φορολογικά μέτρα, τον Σεπτέμβριο του 2012 εξαπέλυσαν μια άνευ προηγουμένου άδικη δυσφήμιση των αγροτών, υπονοώντας ότι περίπου στο σύνολό τους οι αγρότες δεν φορολογούνται και επιπλέον είναι επιρρεπείς στην απάτη.

Επίσης, ορισμένοι εκ των ηγετικών ή εκ των επίδοξων ηγετικών στελεχών συγκεκριμένης συντεχνίας και μερικοί των λοιπών «ενδιαφερομένων», κινητοποιήθηκαν αρχίζοντας να διαφημίζουν αμισθί(!) τα πλεονεκτήματα των βιβλίων «εσόδων-εξόδων» για το σύνολο των αγροτών (προς ίδιον βεβαίως όφελος), ενώ ήσαν και είναι απολύτως βέβαιοι πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό μόνον για όσους ήδη υποχρεούνται από τον εκ προ 30ετίας υφιστάμενο νόμο. Όσοι δηλαδή αγρότες έχουν ακαθάριστα έσοδα άνω των 20.000.000 δρχ. –ή €60.000– ως έγγιστα. Οι ουσιαστικοί λόγοι διευκρινίζονται από τις πλέον αρμόδιες (στην επικεφαλίδα) επιστημονικές οργανώσεις. Στο σημείο όμως αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι η όποια ορθολογική λογιστική μέθοδος με βιβλία εσόδων-εξόδων (ανέφικτη στη σημερινή πραγματικότητα) δεν θα απέφερε επιπλέον ουδέ κάν το 50% του κόστους της τήρησης λογιστικών βιβλίων. Σημειωτέον, επίσης, ότι τον Οκτώβριο του 2012 είχαν τάξει να επιδοτήσουν με €700 τους αγρότες, προκειμένου εκείνοι να πληρώνουν τους φοροτεχνικούς τους!

Μετά την πάροδο όχι περισσότερο των 3 μηνών, ψηφίσθηκε από τη βουλή (όχι κατ’ άρθρο, άρα εκβιαστικά), ο Ν.4093/2012, μεταφέροντας τις Γεωργικές Εκμεταλλεύσεις (Γ.Ε.) από τις γεωργικές επιχειρήσεις στα ελευθέρια(!) επαγγέλματα, επειδή εκεί δεν προβλέπονται αποσβέσεις, ούτε καταμερισμός της οικογενειακής εργασίας που αποτελούν το αξεπέραστο πρόβλημα για τους φοροτεχνικούς, λόγω άγνοιας του γνωστικού αντικειμένου στον κλάδο της γεωργίας. Τουθ’ όπερ, «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι».

Η επιστημονική ημερίδα της 14ης Μαρτίου 2013, (www.etagro.gr) κατέδειξε όχι μόνον την άδικη αντιμετώπιση των αγροτών και τις ζημίες που θα προκύψουν για την εθνική οικονομία, αλλά και γενικώτερα το ανέφικτο της μεθόδου. Είτε λοιπόν για τον λόγο αυτό, είτε επειδή μια επικριτική εξώδικη επιστολή προς το Υπ.Οικ. μεταξύ των άλλων αιτιολογούσε το γιατί δεν πρόκειται να βρεθεί δικαστής στο Σ.τ.Ε. ή σε οποιοδήποτε άλλο ευρωπαϊκό δικαστήριο που να αφήσει να περάσει ένα τέτοιο ανοσιούργημα, το Υπ.Οικ. πέρασε (νύχτα) από τα θερινά τμήματα της βουλής τον Ν.4172/2012, με τον οποίο επανέφερε τις  Γ.Ε. στις επιχειρήσεις, χωρίς όμως –δι’ ευνόητους λόγους– να αφήσει να περάσει και κάποια επιγραμματική-ρηματική ενημέρωση.

Αυτήν τη φορά πάλι με βιβλία εσόδων-εξόδων, με μόνον 13% επί των κερδών έναντι 26% των άλλων επιχειρηματιών, αλλά όμως με κατάληξη, να πληρώνουν οι αγρότες πάνω από τον τριπλάσιο φόρο, για εισοδήματα από τις ίδιες πηγές και για το ίδιο ύψος σε σχέση με τους άλλους Έλληνες, διότι προφανώς στην ουσία δεν πρόκειται περί κέρδους αλλά το 13% εφαρμόζεται σχεδόν επί των ακαθαρίστων εσόδων, φορολογούμενων από το πρώτο ευρώ. Ακριβώς εδώ εντοπίζεται η επιχειρούμενη όχι άδολη μεθόδευση της πολιτείας. Τα υπόλοιπα (το πώς και το γιατί) διευκρινίζονται στην επιστολή των τριών προέδρων των πλέον εξειδικευμένων επιστημονικών οργανώσεων που διαθέτει η χώρα μας, σε μία απεγνωσμένη έκκληση/επίκλησή τους, προς τον πρωθυπουργό της χώρας:

Εξοχώτατε Κύριε Πρωθυπουργέ,

Σε ό,τι αφορά στη φορολόγηση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων γενικά, είτε πρόκειται για το εισόδημα, είτε για φορολόγηση αγροτεμαχίων, έχουμε σοβαρούς λόγους να πιστεύουμε ότι έχει επιλεγεί εσφαλμένη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα, όχι μόνον να μην συγκεντρωθούν τα προϋπολογιζόμενα/πιθανολογούμενα ποσά, αλλά να γίνει ιδιαίτερα δυσανάλογη ζημιά στο πρωτογενή τομέα της παραγωγής.

Δεν είμαστε ούτε αλάνθαστοι, ούτε παντογνώστες, αλλά ποτέ άλλοτε στην εργασιακή μας διαδρομή (η οποία είναι μεγάλη) δεν αισθανθήκαμε την ανάγκη να κάνουμε μια έκκληση/επίκληση, τόσο συλλογική και τόσο δραματική.

Παλαιότερα στην Ε.Ε. (στην τότε Ε.Ο.Κ.) επιδοτούσαν/επιδοτούσαμε τη γεωργία για να πλησιάσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την αυτάρκεια της Ευρώπης και να επιτύχουμε αντίστοιχη απεξάρτησή της, κυρίως από τις Η.Π.Α. Σήμερα ο μοναδικός στόχος των επιδοτήσεων στη γεωργία τείνει να είναι η κατοχύρωση απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, ώστε να αντεπεξέλθουν οι αγρότες στις άδικες πιέσεις που δέχονται γενικώς και ιδιαίτερα σε κάποια προϊόντα, όπως λ.χ. τα εσπεριδοειδή, όπου οι Ευρωπαίοι αγρότες του Νότου αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό με ημερομίσθια μέχρι και 8 (!) φορές χαμηλότερα. Αυτές λοιπόν οι επιδοτήσεις δεν αποτελούν πλέον ένα γενναίο φιλοδώρημα προς τους Ευρωπαίους αγρότες, ουδέ καν κίνητρο όπως κατά το παρελθόν, αλλά ένα απαραίτητο αντιστάθμισμα απέναντι στα δεινά από τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης (όπως εισαγόμενα φθηνά αγροτικά προϊόντα από τρίτες χώρες). Με αυτά τα δεδομένα, είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή γεωργία δεν αντέχει σε μία πιθανή υπερφορολόγηση, ιδίως δε η Ελληνική γεωργία, διότι τότε αίρεται και η παραπάνω έννοια των επιδοτήσεων.

Ειδικά στην Ελλάδα, λίγες είναι οι περιπτώσεις βιώσιμων Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων (Γ.Ε.) –οι λιγώτερες στην Ευρώπη– από αυτές που εξασφαλίζουν στους κατ’ αποκλειστικό επάγγελμα αγρότες πάνω από 270 τεκμαρτά ημερομίσθια, δηλαδή εισόδημα αξιόλογο για περαιτέρω φορολόγηση, έστω οριακά. Ακόμα δε λιγώτερες είναι οι περιπτώσεις όπου υπάρχουν και περιθώρια κέρδους, τα οποία όμως εκεί που υπάρχουν, θα συμφωνήσουμε ότι πρέπει να φορολογηθούν με 26% και όχι με 13% επί των κερδών, εφ’ όσον το Σύνταγμά μας συνεχίζει να ισχύει.

Με την παγκοσμίως πρωτάκουστη, άδικη, ίσως αντισυνταγματική και επιστημονικά ασφαλώς ανορθόδοξη από το Α ως το Ω, νέα φορολόγηση, οι αγρότες θα φορολογούνται πάνω από 3 φορές περισσότερο σε σχέση με τους άλλους Έλληνες, για εισοδήματα από τις ίδιες πηγές και για το ίδιο ύψος (Συνημμένο Γ’ www.etagro.gr).

Η δεοντολογία και το Σύνταγμά μας υπαγορεύουν να φορολογηθούν οι αγρότες όπως όλοι οι άλλοι Έλληνες, δηλ. με τις ίδιες απαλλαγές για τα εισοδήματά τους από ημερομίσθια, τα ίδια ποσοστά αυτοτελούς φορολόγησης επί των τεκμαρτών ενοικίων των χωραφιών τους (με 10%), αλλά και τα ίδια ποσοστά επί των κερδών, δηλαδή 26% και όχι 13%. Αν το 26% δεν επαρκεί για να καλυφθούν οι ανάγκες, ας γίνει 36% ή 46% για όλους! Όχι ειδική τιμωρία στους αγρότες επειδή έτσι αποφάσισε το Υπ. Οικονομικών. Με τη μεθόδευση του Υπ. Οικονομικών θα καταρρεύσει η ελληνική γεωργία, διότι είναι παραγωγικός κλάδος όπως όλοι οι άλλοι, με εισροές και εκροές και το μόνο που μπορεί να φορολογηθεί καθ’ υπερβολή είναι το κέρδος. Στην προκειμένη περίπτωση εξαίρεση από τον κανόνα αποτελούν μόνον οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις και τα ξενοδοχεία. Μήπως αυτό είναι τυχαίο;

Δηλαδή ούτε και η φορολόγηση στα καλλιεργούμενα αγροτεμάχια μπορεί να δικαιολογηθεί. Τα αγροτεμάχια αποτελούν συντελεστή παραγωγής για τους γεωργούς. Αν φορολογηθούν αυτά θα πρέπει αναλογικά να φορολογηθούν χωριστά και οι μηχανολογικές εγκαταστάσεις των βιομηχανιών! Γιατί αυτό το  «αστικό» μίσος κατά των αγροτών; Αναμφίβολα, δεν δικαιολογείται με κανένα τρόπο.

Ένας αγρότης, που πραγματοποιεί π.χ. 250 ημερομίσθια αξίας €8.000, στη Γ.Ε., χωρίς κέρδη και χωρίς περιθώρια αμοιβής ουδέ καν του τεκμαρτού ενοικίου του χωραφιού του, δηλαδή όταν το ακαθάριστο κέρδος (ακαθάριστα έσοδα – μεταβλητές δαπάνες), μετά βίας αποτελεί τα μεροκάματά του (που συμβαίνει να είναι και το πιο σύνηθες), είναι άδικο να φορολογηθεί με 8.000 x 13% = €1.040,  ενώ ο αγρεργάτης για την ίδια εργασία και για την ίδια αμοιβή να έχει πλήρη φοροαπαλλαγή, χωρίς μάλιστα να συμβάλλει, ούτε με χωράφια ούτε με πάγιο, και με φυτικό ή ζωικό κεφάλαιο ούτε και με την αγωνία του επιχειρηματικού κινδύνου. Για μια μεγάλη γεωργική επιχείρηση ο μη διαχωρισμός της αξίας της εργασίας του επικεφαλής έχει μικρή σημασία, αλλά δεν είναι οι επιχειρήσεις αυτές που χαρακτηρίζουν την ελληνική γεωργία. Επιπλέον, ο τσαγκάρης του χωριού, όταν δεν βγαίνει οικονομικά, πηγαίνει  σε βιοτεχνίες υποδημάτων, και όπως πολύ καλά γνωρίζετε οι τσαγκάρηδες σιγά-σιγά, ως επιτηδευματίες εξαφανίζονται. Για τον αγρότη, με τα χωράφια του και με όλο τον εξοπλισμό (πάγιο, ζωικό και φυτικό κεφάλαιο), προσαρμοσμένα όλα αυτά στη μικρομεσαία γεωργική του εκμετάλλευση, αλλά και στις δικές του προσωπικές δυνατότητες, και ιδιαιτερότητες δεν υπάρχει διέξοδος.

Ακριβώς αυτήν την φιλοσοφία και αυτές τις ιδιαιτερότητες διαχειρίζεται η επιστήμη της γεωργικής οικονομίας, των συνεταιρισμών και των όσων άλλων αποτελούν αυτήν την ενιαία δομική ενότητα μίας υγιούς υπαίθρου. Διότι διαφορετικά η μόνη εναλλακτική λύση που επιφυλάσσεται στον αγρότη είναι να τα πουλήσει όλα αυτά σε μεγάλες αγροτικές «επιχειρήσεις» (αν υπάρξουν, όπου υπάρξουν ή όταν θα δημιουργηθούν), αν βέβαια τα δεχθούν τόσο πολυτεμαχισμένα που είναι τα χωράφια του. Στην συνέχεια δε, θα εκλιπαρεί την ίδια «επιχείρηση» για κανένα… μεροκάματο.

Στην διεθνή πάντως βιβλιογραφία μέχρι σήμερα, πουθενά δεν συναντάται κατάργηση υπολογισμού των τεκμαρτών ημερομισθίων του αγρότη ως δαπάνης. Η διαφορετική θεωρία, που οι αρμόδιοι του Υπ. Οικονομικών προσπαθούν να περάσουν στην πράξη, δεν είναι μόνον πρωτότυπη, αλλά από όσο γνωρίζουμε και διεθνώς ανύπαρκτη. Μπορεί να είναι και ζήτημα στρατηγικής, αλλά σ’ εμάς θυμίζει «μαθητευόμενους μάγους».

Υπάρχουν κι άλλα, αξεπέραστα τεχνικά προβλήματα, όπως η εξ υπαρχής εκτίμηση του (παγίου, του ζωικού και προπαντός του φυτικού) κεφαλαίου και των αντιστοίχων αποσβέσεων 500.000 ως 800.000 περίπου Γ.Ε., με μέσο όρο μεγαλύτερο ίσως του 20% του κόστους των αγροτικών προϊόντων και το κυριώτερο με τεράστιο κατά κλάδο εύρος διακύμανσης. Η υφιστάμενη μέθοδος (Ν.2238/94) είναι δόκιμη και δεν έχει καμμία σχέση με τα «αντικειμενικά κριτήρια». Είναι μία μέθοδος που υπολογίζει χρηματικές δαπάνες, αποσβέσεις, τεκμαρτά ημερομίσθια και ενοίκια εδάφους, κατά καλλιέργεια και κατά περιοχή, με στοιχεία πολλών δεκαετιών των Διευθύνσεων Γεωργίας της Περιφέρειας και κακώς δυσφημίζεται ως αυθαίρετη και δήθεν αντικειμενική μέθοδος. 

Αφ’ ότου, όμως, και εφ’ όσον οι αγρότες είναι υποχρεωμένοι να δίδουν ετήσια λίστα στρεμμάτων και εσόδων (ποσότητα, τιμές και χρόνο παραγωγής), πέντε καθηγητές των αρμοδίων Πανεπιστημιακών Τμημάτων Αγροτικής Οικονομίας, άρα και Γεωργικής Λογιστικής, παραθέτουν ημιεξωλογιστική μέθοδο, άμεσης εφαρμογής, ακριβέστατη για τον προσδιορισμό του φορολογητέου γεωργικού εισοδήματος, χωρίς να τηρούν οι αγρότες βιβλία εσόδων-εξόδων –με σημαντική για εκείνους επιπρόσθετη δαπάνη– και χωρίς να υπάρχουν περιθώρια για λαθροχειρίες (βλ. Συνημμένο Β’ www.etagro.gr).

Υπενθυμίζουμε ότι ποτέ άλλοτε δεν χρειάσθηκε να αποκρούσουμε τόσο έντονα μια νομοθεσία, διότι ουδέποτε υπήρξε τόσο χαοτική νομοθεσία όπως αυτή της φορολογίας των αγροτών ή όπως εκείνη για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Άλλοτε υπήρχε Υπουργείο Γεωργίας, στο οποίο οι παρεμβάσεις οι δικές μας περιορίζονταν σε ειδικά θέματα, ενώ σήμερα ανατρέπονται οι βάσεις της ασκούμενης πολιτικής.

 

Μετά τιμής,                                     

Ο Πρόεδρος του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος Σπ. Μάμαλης, Καθηγητής Τ.Ε.Ι. Δράμας

Ο Πρόεδρος της Επιστημονικής  Εταιρείας Αγροτικής Οικονομίας Αλεξ. Κουτσούρης, Αν. Καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Συνεταιριστικών Ερευνών και Μελετών Κων. Αποστολόπουλος, Ομ. Καθηγητής Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

Αθήνα, 13-11-2013

 

    Print       Email

You might also like...

Αγιά-Σοφιά

Read More →