Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Εν τω μεταξύ, ο μεγάλος έξω κόσμος…

By   /   Ιανουάριος 22, 2016  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εν τω μεταξύ, ο μεγάλος έξω κόσμος…

    Print       Email

fortune5

[22-1-2016]

♦ του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Με την εξέγερση του αγροτικού κόσμου – 24 μπλόκα μετριούνται ανά την Ελλάδα όσο πλησιάζουμε στο Σαββατοκύριακο, συν δυο λιμάνια μπλοκαρισμένα από θαλάσσης… – και με το σύνθημα “Τα παιδιά μου θα ζήσω, ή το Κράτος;” καθώς και με την εντεινόμενη κινητοποίηση των ελεύθερων επαγγελματιών και των επιτηδευματιών (εδώ το σύνθημα είναι “Για να μας ασφαλίσουν, πάνε να μας κλείσουν!”), το εσωτερικό μέτωπο φυσικό είναι να συγκεντρώνει την προσοχή όλων. Δίπλα σ’ αυτά, τα απόνερα από την Βαρουφακιάδα αλλά και από την κότα που η κυρία Αυγή Βουτσινά πέρασε από τα κάγκελα στου Μαξίμου (μην χαμογελάς, φίλε αναγνώστη: η καταφρονητικότητα αποτελεί επίφοβο πολιτικό όπλο) ωθούν προς εσωστρέφεια νέας φάσης.

Στην περιδιάβαση του Αλέξη Τσίπρα στο Νταβός – “μέτωπο εξωτερικού”, – εξ ορισμού – είδαμε όντως, σε πρώτη φάση, τον συμπαθητικό διαξιφισμό Τσίπρα-Μπαϊντεν για το ποιος θα σταθεί στα αριστερά του άλλου (!) ή για το πώς θα πεισθούν οι Ευρωπαίοι να ξεκολλήσουν από την λιτότητα (ο Τζο Μπάϊντεν εξηγούσε πώς “το προσπαθεί εδώ και δέκα χρόνια”). είδαμε και την συζήτηση με Ζίγκμαρ Γκάμπριελ να επικεντρώνεται στο πώς οι συντάξεις στην σημερινή Ελλάδα στηρίζουν ένα νοικοκυριό στα δυο, λειτουργώντας έτσι σαν σκιώδες κοινωνικό επίδομα. Εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι και αυτή η όποια “έξω ματιά” είναι για μας εσωστρέφεια, αφορά δηλαδή “τα δικά μας”. Ακόμη περισσότερο ίσχυσε αυτό και με την συνάντηση Τσίπρα-Μοσκοβισί, όπου ακούσθηκαν καλά λόγια για την απόπειρα προσέγγισης του Ασφαλιστικού, εκπέμφθηκαν θετικά μηνύματα (αχ! αυτά τα θετικά μηνύματα…) για επιτάχυνση της διαβόητης αξιολόγησης αλλά και υπήρξε συνειδητή ασάφεια Μοσκοβισί (την θυμόσαστε την δημιουργική ασάφεια Βαρουφάκη; έκανε σχολή σ’ ότι έχει να κάνει με ΕΕ/Ελλάδα…).

Όμως στο Νταβός κινείται ο “μεγάλος έξω κόσμος” – και είναι να ελπίζει κανείς ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα εισπράξει “κάτι” από αυτού του είδους τις συζητήσεις και συνειδητοποιήσεις που επιχειρούνται. Την ώρα που το κουαρτέτο Τσίπρα – Σόιμπλε – Βάλς – Ρούτε ετοιμαζόταν να μιλήσει στην μεσαία αίθουσα του Νταβός, ξέρετε ποιο ήταν το θέμα μουρμουριστής συζήτησης των συνέδρων; Το πόσο οι κεντρικές θεματικές της ετήσιας συνόδου “παραμερίστηκαν” από την ορμή των γεγονότων στην ίδια την διεθνή σκηνή. Πώς αυτό; Το θέμα γύρω από το οποίο πήγε να οργανωθεί η βασική συζήτηση του WEF 2016 ήταν “Η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση”. Και, πειθαρχικός σαν καλός Αγγλοσάξωνας, για παράδειγμα, ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν μίλησε για το πώς αυτή η διαβόητη “επανάσταση” που βρίσκεται εν εξελίξει έχει αθέλητες αρνητικές επιπτώσεις, από την απαξίωση ολόκληρων κλάδων ή/και τμημάτων του εργατικού δυναμικού μέχρι την υπόσκαψη των ασφαλιστικών δικαιωμάτων (σας θυμίζει κάτι;) και την αλλαγή του επενδυτικού σκηνικού. Σε σημείο που ο πυρήνας της εισήγησης Μπάιντεν ήταν “να δοθούν/διαμορφωθούν στην μεσαία τάξη “δυνατότητες”, έτσι ώστε να υπάρξει λογική μετάβασης.

Πέρα απ’ αυτό, το Νταβός είχε ήδη επιχειρήσει να ενσωματώσει την συζήτηση περί ανισοτήτων – ένα είδος συνέχισης της συζήτησης που άνοιξε γύρω από το βιβλίο του Τομά Πικεττύ: όχι συμπτωματικά, βγήκε στην επιφάνεια το στοιχείο της Oxfam, ότι 62 άνθρωποι διεθνώς συγκεντρώνουν σήμερα πλούτο ίσο με εκείνο του μισού πλανητικού πληθυσμού (πριν πέντε μόλις χρόνια, χρειάζονταν … 388 Κροίσοι για να φθάσουν το μισό της υπόλοιπης ανθρωπότητας).

Και όμως… παρόλες αυτές τις προσπάθειες του Νταβός να “πιάσει τον σφυγμό” των διεθνών πραγμάτων, συνέπεσε η σύνοδος του Ιανουαρίου με το νέο κύμα ακραίας νευρικότητας στις διεθνείς αγορές. Η καταβύθιση των τιμών της ενέργειας – με το αργό κάτω από τα 30 δολάρια το βαρέλι, με διατύπωση προγνώσεων για 10 δολάρια (!) – έφερε αληθινή περιδίνηση των διεθνών Χρηματιστηρίων. Ενώ στο γεωπολιτικό μέτωπο, παρά κινήσεις εξομάλυνσης όπως η λήξη του εμπάργκο κατά του Ιράν (που, βέβαια, ανατροφοδοτεί την πτώση τιμών του πετρελαίου…), η ανασφάλεια φθάνει σε νέα κορύφωση. Άντε τώρα να συζητήσεις τα μακροπρόθεσμα!

Στον Κλάους Σβάμπ του WEF προτεινόταν εφεξής το Νταβός να έχει θέμα: “Από τους γνωστούς αγνώστους, στους άγνωστους αγνώστους της διεθνούς ζωής”.

*Συνεργάτης της Νέας Πολιτικής (Δημοσιεύθηκε στο Kontra News)

 

    Print       Email

About the author

You might also like...

Η χαμένη γενιά

Read More →