Loading...
You are here:  Home  >  ΣΤΗΛΕΣ  >  Current Article

Εγώ απλώς προήδρευσα

By   /   Σεπτέμβριος 12, 2013  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εγώ απλώς προήδρευσα

    Print       Email

του Δημήτρη Κουτσονίκα

Τη ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου θα πρέπει να επαναλαμβάνει ο καθηγητής Σταύρος Θωμαδάκης σε όσους τον ρωτούν για την περίοδο 1996 – 2004, που απλώς προήδρευε της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς;
Εισαγωγές εξπρές εταιρειών των μεγαλο-διαπλεκομένων εκδοτών και εργολάβων με μαγειρεμένα στοιχεία, αθετήσεις επενδυτικών υποχρεώσεων , υπέρογκες αυξήσεις κεφαλαίου χωρίς επιχειρηματικά πλάνα, εξωπραγματικές αυξήσεις με τοχών χάρις στην έντεχνη διασπορά φημών, «εκτόξευση» τιμών για εταιρείες με εργοστάσια που ούτε τζάμια στα παράθυρα δεν είχαν. Διοικητές τραπεζών, πολιτικά πρόσωπα, μεγαλοεπιχειρηματίες όπως ο Παύλος Ψωμιάδης της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ, ο σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού, όλοι μια ωραία παρέα.
Χιλιάδες μικροεπενδυτές εξαπατήθηκαν και είδαν να εξανεμίζονται μέσα σε λίγους μήνες οι οικονομίες ετών, ενώ τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων του κράτους λεηλατήθηκαν, προκειμένου μεταξύ άλλων να ενισχυθεί ο χρηματιστηριακός τζόγος της προεκλογικής περιόδου και να κερδίσει τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ και ο Σημίτης.
Χαρακτηριστική η περίπτωση της μετοχής της εταιρείας «ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗ ΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΣ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΠΟΘΗΚΩΝ», η οποία ήταν θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας με διοικητή τότε, τον πρωθυπουργικό φίλο, Θεόδωρο Καρατζά. Μέσα σε δέκα μόνο μήνες το 1999, η μετοχή των «Γενικών Αποθηκών» κατέγραψε μια εξωφρενική και πλασματική άνοδο κατά 5.000% και κεφαλαιοποίηση από 13,5 δις σε 679 δις. Η μέθοδος απλή και δοκιμασμένη. Διασπορά στα «παπαγαλάκια» και κάποια από τα δεκάδες «οικονομικά» έντυπα, της ψευδούς πληροφορίας ότι η συγκεκριμένη εταιρεία θα γινόταν δήθεν «ο βραχίονας της Εθνικής Τράπεζας στον τομέα των ακινήτων». Η παραγγελία από τον Άρειο Πάγο ήταν σαφέστατη για τις ευθύνες της Επιτροπής Κεφαλαια γοράς: «Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ουδόλως ήλεγξε τις ύποπτες συναλλαγές, κατά τις οποίες συγγενείς και φίλοι διοικητών και ανωτάτων στελεχών Οργανισμών και κυβερνητικοί παράγοντες αγόρασαν μετοχές σε χαμηλές τιμές και τις πώλησαν σε αφελείς μικροεπενδυτές μετά την εξωπραγματική άνοδο της τιμής αυτών».
Την περίοδο εκείνη σε συνέντευξη – αγιογραφία στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, ο Σταύρος Θωμαδάκης δήλωνε: «Τελευταία αναπτύσσεται η τάση να κατηγορούν οι εισαγγελείς τις εποπτικές αρχές, την ίδια στιγμή που αυτές εργάζονται σκληρά για τον έλεγχο των χρηματιστηριακών παραβάσεων … η διακίνηση των μετοχών είναι άψογη».
Το φαινόμενο είναι χαρακτηριστικό της νοοτροπίας και της κυρίαρχης αντίληψης της Ελληνικής κοινωνίας τα τελευταία 30 χρόνια. Από την δεκαετία του  ́80, η πάντοτε υπαρκτή διαφθορά καθετοποιήθηκε. Πάρε και εσύ αυτό που δεν σου ανήκει για να μη μπορείς να με ελέγξεις. Το πρότυπο του Έλληνα που τα κατα φέρνει πάντα χωρίς κόπο, κυριάρχησε και αποθεώθηκε στο τέλος της δεκαετίας του  ́90 με το χρηματιστήριο. Η ατιμωρησία και έλλειψη ελέγχου έγιναν κεκτημέ νο δικαίωμα.
Το πρόβλημα του ελέγχου και της δικαιοσύνης στη χώρα μας είναι βαθύ, χρόνιο, θεσμικό. Επιτροπή Ανταγωνισμού, ΕΣΡ, ΣΔΟΕ, πολεοδομία, εξεταστικές επιτροπές της Bουλής … Η αγαπημένη φράση του τέως πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα!» καταδεικνύει την φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος. Εάν δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα χειρότερα, ας πάει στον εισαγγελέα και μετά βλέπουμε !
Η ηρωική θητεία των οικονομικών εισαγγελέων Πεπόνη και Μουζακίτη προσέφερε πολλά σε μια σκοτεινή περίοδο. Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου όμως απέδειξε ότι το σύστημα δεν χάνει (σχεδόν ποτέ). Οι οικονομικοί εισαγγελείς οδηγούνται σε παραίτηση. Η ελληνική δικαιοσύνη γελοιοποιείται για άλλη μια φορά.
Αν απέδειξε κάτι η χρηματοοικονομική κρίση στην Αμερική και η κορύφωσή της με το κλείσιμο της Lehman Brothers, είναι ότι οι αγορές δεν πρέπει να λειτουργούν χωρίς ρυθμιστές (regulators) και έλεγχο. Αν αποδεικνύει κάτι η χρεω κοπία της χώρας, είναι ότι η διαφθορά και η έλλειψη δικαιοσύνης είναι έννοιες αναποτελεσματικές και οδηγούν στην καταστροφή.
Οι θεσμοί, ο έλεγχος, η δικαιοσύνη, οι ηθικές ηγεσίες, δεν είναι πολυτέλεια· είναι προϋπόθεση.

    Print       Email

You might also like...

6 a.m. των Blitz

Read More →