Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Είναι ο γιαλός στραβός ή εμείς…

By   /   Φεβρουάριος 24, 2017  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Είναι ο γιαλός στραβός ή εμείς…

    Print       Email

[24-2-2017]

♦ του Ιπποκράτη Δασκαλάκη*

Ανατρέχοντας για μια προσωπική μου έρευνα στα ψηφιοποιημένα αρχεία στο διαδίκτυο του  αμερικανικού αρχείου εξωτερικών της περιόδου 1948-1950 διαπίστωσα, για άλλη μια φόρα, τη διαχρονικότητα της ελληνικής φυλής αλλά και των προβλημάτων (κακοδαιμονίας) που μας κατατρέχουν τους τελευταίους δύο αιώνες (τουλάχιστον). Τυχαία έπεσα πάνω σε αναφορές της αμερικανικής υπηρεσίας, Economic Cooperation Agency (ECA), που διαχειρίζονταν την εποχή εκείνη τα κονδύλια της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας προς την καταταλαιπωρημένη χώρα μας. Προς στιγμή νόμιζα ότι ο συντάκτης των εγγράφων αυτών ήταν ο ίδιος ο περιβόητος Poul Thomsen! Εξήντα επτά χρόνια πίσω και τα έγγραφα περιέγραφαν μια κατάσταση που είχε τρομακτικές ομοιότητες με τη σημερινή σύγχρονη Ελλάδα του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ίδιες παρατηρήσεις, δυστυχώς ορθές στο μεγαλύτερο μέρους τους, περιλαμβάνονταν και στο κατάπτυστο μήνυμα του αμερικανού πρέσβη Grady προς τον Έλληνα πολιτικό Σοφοκλή Βενιζέλο (31 Μαρτίου 1950) που του υποδείκνυε την άμεση παραίτηση από την πρωθυπουργία με την απειλή της διακοπής της αμερικανικής βοήθειας. Πράγματι, ο Έλλην πολιτικός τις επόμενες ημέρες παραιτήθηκε!

Τι όμως περιέγραφαν όλα εκείνα τα αμερικανικά έγγραφα της εποχής εκείνης, συντεταγμένα από διαφορετικούς ανθρώπους και προερχόμενους από διαφορετικά τμήματα και υπηρεσίες; Η πρώτη διαπίστωση αφορούσε την αυτονόητη ανάγκη συγκρότησης ισχυρής κυβέρνησης που θα διαχειρίζονταν την ανόρθωση της χώρας, λίγους μήνες μετά τη λήξη της δεκαετούς αιματηρής ελληνικής τραγωδίας. Επεσήμαινε επίσης ότι η διενέργεια νέων εκλογών (μόλις είχαν διεξαχθεί οι εκλογές της 05 Μαρτίου 1950) θα επέτεινε την πολιτική αβεβαιότητα με δυσάρεστες συνέπειες για την οικονομία. Πρότεινε τη μείωση των στρατιωτικών δαπανών, με τη δικαιολογία της πρόσφατης συντριβής της κομμουνιστικής ανταρσίας. Απαραίτητη έκρινε και τη σταθεροποίηση του ελληνικού χρέους με περιορισμό των κυβερνητικών δαπανών. Πρότεινε την ύπαρξη «οροφής» στον προϋπολογισμό του κάθε υπουργείου και την αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία των ελεγχομένων από το κράτος επιχειρήσεων και τραπεζών. Αναφορά γίνονταν και στην υιοθέτηση ενός απλού, δίκαιου και ανταποδοτικού φορολογικού συστήματος με καθολική συμμετοχή. Εστίαζε όμως και στη συγκρότηση ικανού φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Εντόπιζε την ανάγκη καταπολέμησης του γραφειοκρατικού μηχανισμού και την αποκέντρωση πρωτοβουλιών και ενεργειών σε περιφερειακές υπηρεσίες εκτός πρωτευούσης. Φυσικά δεν μπορούσε να λείψει και η σύσταση περιορισμού του αριθμού των δημοσιών υπαλλήλων και κυρίως η ορθή κατανομή τους στις διάφορες υπηρεσίες. Όλες οι αναφορές έκλειναν με την προτροπή τόνωσης της επιχειρηματικότητας χωρίς όμως να αποφεύγουν να κατακεραυνώνουν την ελληνική μεγαλοεπιχειρηματική ελίτ για αποφυγή πραγματοποίησης επενδύσεων. Είμαι υποχρεωμένος να επαναλάβω ότι οι παραπάνω επισημάνσεις, προτροπές και εντολές δεν προέρχονταν από ανθρώπους της τρόικας, του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ή του Σόιμπλε.

Φυσικά και αυτές οι αναφορές, όπως και των παραπάνω συγχρόνων προαναφερομένων προσώπων και «θεσμών», καταρτίζονται και με γνώμονα την εξυπηρέτηση εθνικών, εταιρικών αλλά και ατομικών συμφερόντων  και ενίοτε περιέχουν λάθη (σκόπιμα ή μη) και ανακρίβειες. Συνταρακτικές όμως οι ομοιότητες των δύο εποχών και προφανή τα ερωτήματα για την αδυναμία μας να εφαρμόσουμε, ορισμένα τουλάχιστον εξ αυτών με την αναγκαία προσαρμογή τους στις δικές μας ανάγκες και ιδιαιτερότητες.  Ακατανόητη κάθε λογική εξήγηση εκτός αν πιστεύουμε ότι από την εποχή εκείνη, οι ξένοι προστάτες, σύμμαχοι και εταίροι μας, σε μια παγκοσμίων διαστάσεων συνομωσία,  εποφθαλμιούσαν την εξαγορά της χώρας και την υποδούλωση του «περιούσιου» λαού της. Δυστυχώς, σε μένα τουλάχιστον, η διαχρονικότητα των παρατηρήσεων, η προέλευση τους εκ πολλαπλών πηγών με προβληματίζει και γεννά το ερώτημα «εάν τελικά ο γιαλός είναι στραβός ή εάν εμείς στραβά αρμενίζουμε».

* Υποστράτηγος εα, Διευθυντής Μελετών του ΕΛΙΣΜΕ

    Print       Email

You might also like...

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο άρχοντας με τα πολλά πρόσωπα», Παλιά Βουλή, 26/11/17, 12.00 μμ

Read More →