Loading...
You are here:  Home  >  ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ  >  Current Article

Δυναμική και προοπτική του διαμορφούμενου άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ

By   /   Φεβρουάριος 3, 2014  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δυναμική και προοπτική του διαμορφούμενου άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ

    Print       Email

Screen Shot 2014-02-03 at 10.40.13 AMτου Κώστα Παπασταύρου

Η Ανατολική Μεσόγειος μεταλλάσσεται σε έναν από τους πλέον ισχυρούς ενεργειακούς κόμβους. Αλλά και ο υπό διαμόρφωση άξονας Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ αποκτά ιστορικής σημασίας αναπτυξιακή δυναμική προς τις άμεσα εμπλεκόμενα χώρες αλλά και, ενεργειακά ομιλούντες, προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ήταν που ήταν για αιώνες η Ανατολική Μεσόγειος θέατρο πολέμων και αντιπαραθέσεων, στις μέρες μας τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο περίπλοκα λόγω αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων, αλλά προπαντός λόγω της πρόσφατης ανακάλυψης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό το γεγονός οδηγεί στην δημιουργία ιδιαίτερα ισχυρής γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής θέσης. Εάν, μάλιστα, αποτολμήσει η Ελλάδα με βάση το δίκαιο της θάλασσας να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με Κύπρο και Αίγυπτο, τότε αλλάζουν άρδην πολλά δεδομένα. Ιδιαίτερα με την Τουρκία, που απογυμνώνεται από τυχόν δικά της θαλάσσια κοιτάσματα και θα λειτουργεί απλά ως παροχέας ενεργειακής διευκόλυνσης.

Πέραν όμως αυτών, η μοίρα της Ανατολικής Μεσογείου είναι στενά συνδεδεμένη με τις κρίσεις της Συρίας, της Αιγύπτου, ακόμα και του Ιράν. Δευτερευόντως, η ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου συνδέεται με τις εκρηκτικές καταστάσεις της Λιβύης, της Αλγερίας, της Τυνησίας, της Υεμένης, του Λιβάνου, της Σομαλίας και, φυσικά, της ηγεμονικής τάσης της Τουρκίας, της εμπλοκής της Ρωσσίας με την μόνη στρατιωτική βάση που έχει στην Συρία (ναυτική βάση στο Λιμάνι της Ταρτούς), της Γαλλίας ως προστάτιδας δύναμης του Λιβάνου, αλλά και της Κίνας! Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η σταθερότητα της Αν. Μεσογείου επηρεάζεται και από τις αυτοκρατορικές βλέψεις του Ιράν. Ασφαλώς, ο ρόλος των Ην. Πολιτειών παραμένει κλειδί στην όλη διάταξη των δυνάμεων και των πολιτικών τριβών της περιοχής.

Ιδιαίτερης σημασίας θέμα για τον υπό διαμόρφωση άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ είναι η παταγώδης αποτυχία του δόγματος Νταβούτογλου περί «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» της Τουρκίας και, ειδικώτερα, οι αρνητικές εκτιμήσεις του Ισραήλ προς την Τουρκία λόγω της στάσης της τελευταίας στην υπόθεση «Μαβί Μαρμαρά», τις προσβολές προς τον Ισραηλινό πρόεδρο Πέρες, την υποστήριξη προς την Χαμάς και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους του Μόρσι, της πορείας προς ισλαμοποίηση της πολιτικής ζωής στην Τουρκία κ.ά.

Μέσα σε αυτήν τη γεωπολιτική αναταραχή στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αξίζει ιδιαίτερη αναφορά η συνεχής επιθετική πολιτική της Τουρκίας ενάντια στην Ελλάδα και την Κύπρο. Οι επί δεκαετίες «σύμμαχοι» του Ελληνισμού, και συγκεκριμένα το Κίνημα των Αδεσμεύτων με προεξάρχοντες τους Καντάφι, Άσατ, Νάσσερ, Τίτο, κλπ, κλείστηκαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως δικτάτορες.

Τα δεδομένα φαίνεται ότι τώρα αλλάζουν. Υπό διαμόρφωση υπάρχει μια άλλη δυναμική. Από τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου εξαρτώνται πολλά για την επιτυχή αξιοποίηση των εμπλεκομένων συμφερόντων. Ενδεικτικά, θετική προς τον Ελληνισμό είναι σειρά δεδομένων. Ενδεικτικά αναφέρονται τα ακόλουθα:

– Παρ’ όλο που οι ΗΠΑ δεν έχουν εντάξει στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους την περιοχή της Αν. Μεσογείου, εν τούτοις υπάρχει έκδηλη υποστήριξη προς την αμερικανική εταιρεία NOBLE, που έχει ανακαλύψει και επιβεβαιώσει το πρώτο κοίτασμα του φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της Κύπρου, αλλά και έμπρακτα εξεδίωξε τα τουρκικά σκάφη που προσπαθούσαν να εκφοβίσουν τα πληρώματα των ερευνητικών σκαφών. Το κοίτασμα φυσικού αερίου λοιπόν στο βυθοτεμάχιο «Αφροδίτη» ευρίσκεται πια υπό Αμερικανική προστασία, όσο κι αν ακούγεται λίγο παράξενα!

– Οι συμφωνίες που συνήψαν με την κυπριακή κυβέρνηση οι παγκόσμιοι πετρελαϊκοί κολοσσοί TOTALκαι ENI/KOGAS για έρευνες και εν συνεχεία εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε αριθμό βυθοτεμαχίων στην ΑΟΖ της Κύπρου, παρά την αντίδραση της Τουρκίας, αποδεικνύουν τη νέα διαμορφούμενη δυναμική στην Αν. Μεσόγειο.

– Το Ισραήλ, σύμφωνα με κατ’ επανάληψη δηλώσεις αξιωματούχων του, με τίποτα δεν θα αποδεχθεί τον εγκλεισμό του από τον ισλαμικό κόσμο, μέσω ενδεχόμενης τουρκικής εγγυητικής και παρεμβατικής προοπτικής στην μελλοντική λύση του Κυπριακού. Η στρατηγική έξοδος του Ισραήλ και ο ζωτικός του χώρος είναι συνταυτισμένος με την περιοχή της Κύπρου, αφού, ένεκα και της τουρκικής και αραβοϊσλαμικής στάσης, το Ισραήλ είναι περικυκλωμένο από εχθρούς.

– Το Ισραήλ δεν αποδέχεται το σενάριο για μεταφορά φυσικού αερίου μέσω της Τουρκίας, παρ’όλα τα όποια θετικά τεχνικά και οικονομικά στοιχεία δείχνουν κάποιες μελέτες επί του θέματος. Στην πράξη, δεν έχει εμπιστοσύνη προς την Τουρκία και ιδιαίτερα στο πρόσωπο του σημερινού πρωθυπουργού.

– Οι προοπτικές ύπαρξης μεγάλων κοιτασμάτων στον Ελλαδικό θαλάσσιο χώρο δυτικά της Ελλάδας και νότια της Κρήτης ολοένα και αυξάνονται.

– Η πρόσφατη έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή συγχρηματοδότησης του αγωγού μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος από το Ισραήλ στην Ελλάδα μέσω Κύπρου, αλλά και του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα Ισραήλ και Κύπρου προς την Ελλάδα και εν συνεχεία στο Ευρωπαϊκό δίκτυο, πέραν του τερματικού LNG στην Κύπρο, αποδεικνύει την σημασία του ενεργειακού άξονα των τριών χωρών.

– Όσο και αν ακούγεται παράξενο, Ισραηλινοί αξιωματούχοι τόνισαν σε διμερείς συνομιλίες ότι βρίσκονται στην διάθεση της ελληνοκυπριακής πλευράς για την αντιμετώπιση της Τουρκίας, τόσο σε ζητήματα άμυνας όσο και ασφάλειας. Εύλογα γίνεται κατανοητό ότι η κυπριακή πλευρά πρέπει να δαπανήσει τεράστια ποσά για τα ζητήματα άμυνας, είτε αυτή έχει συμβατικό χαρακτήρα είτε αφορά στον κυβερνοχώρο. Επομένως, λόγω του μικρού μας μεγέθους και λόγω των συγκυριών, η συμμαχία με το Ισραήλ και την Ελλάδα συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση.

– Οι πρόσφατες επισκέψεις στο Ισραήλ, τόσο του Κύπριου προέδρου όσο και του Έλληνα πρωθυπουργού, άφησαν σφραγίδες αμοιβαίας συνεννόησης και προοπτικές συνεργασίας, που, εξ  όσων δημοσιοποιήθηκαν, αλλάζουν άρδην τα μέχρι τώρα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένου μάλιστα και της εμπλοκής του εβραϊκού λόμπι των ΗΠΑ με το αντίστοιχο ελληνικό.

Καταληκτικά, φαίνεται ότι οι συγκυρίες στις μέρες μας είναι θετικές για τον Ελληνισμό, που κεφαλαιοποιούνται με τη δημιουργία του ενεργειακού άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Είναι πολύ σημαντικό, όμως, στοιχείο στην διαμόρφωση της νέας αυτής προοπτικής η εμπλοκή των πετρελαϊκών κολοσσών TOTAL, NOBLE, ENI και COGAS. Διότι, αν μη τι άλλο, θα ήταν εξ ίσου τραγικό να εξαρτώμεθα εξ ολοκλήρου από το Ισραήλ για να προστατέψουμε τον φυσικό μας πλούτο! Εν πάση περιπτώσει, η Κύπρος και η Ελλάδα αποκτούν μια νέα γεωπολιτική αξία στην σκακιέρα της Μεσογείου. Το Ισραήλ προσκολλάται πάνω μας για λόγους δικούς του. Από τους ηγέτες μας εξαρτάται η ομαλότητα και στερεότητα ανάπτυξης του ενεργειακού και γεωπολιτικού αυτού άξονα.

 

    Print       Email

You might also like...

Η Κύπρος, η Ευρώπη και η Ενέργεια

Read More →