Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Αμφιλεγόμενες επικοινωνιακές δράσεις κατά του ρατσισμού

By   /   Μάρτιος 21, 2015  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αμφιλεγόμενες επικοινωνιακές δράσεις κατά του ρατσισμού

    Print       Email
no racism

Η καταπολέμηση του ρατσισμού αφορά τους πάντες, η ευαισθητοποίηση όμως με αμφιλεγόμενες πρακτικές είναι προβληματική.

♦ Ειδικού Συνεργάτη.

Η ΜΚΟ «Action Aid» έλαβε την πρωτοβουλία να διεξάγει ένα «κοινωνικό πείραμα» σε δημόσιο χώρο της πόλης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού στις 21 Μαρτίου, επιθυμώντας να διερευνήσει «αν οι Έλληνες είναι ρατσιστές». Το κοινωνικό πείραμα – χάπενινγκ της Action Aid έλαβε χώρα σε στάσεις λεωφορείων στο κέντρο της Αθήνας (http://www.huffingtonpost.gr/2015/03/19/koinwnia-peirama-ellhnes-ratsistes_n_6900884.html?1426766156).

Δύο ηθοποιοί υποδύονταν ο ένας το θύμα και ο άλλος τον θύτη. Ο πρώτος, είναι ένας “Έλληνας” ο οποίος μαζί με συμπολίτες του περιμένει το λεωφορείο σε μια στάση στο κέντρο της Αθήνας. Ο άλλος είναι «αλλοδαπός» (από το Μπαγκλαντές). Κατά τη διάρκεια του «πειράματος», ο “Έλληνας” επιτίθεται λεκτικά στον “αλλοδαπό”. Το σκηνικό επαναλαμβάνεται αρκετές φορές και στο δρώμενο «συμμετέχουν» εν αγνοία τους σχεδόν 200 πολίτες που περνάνε από την στάση. Στη συνέχεια, η συμπεριφορά καθενός καταγράφεται και η οργάνωση παραδίδει στην δημοσιότητα τα συμπεράσματα, ενθαρρυντικά και αισιόδοξα, όπως αναφέρει για την ελληνική κοινωνία: «Τα αποτελέσματα μπορούν να χαρακτηριστούν αισιόδοξα» σχολιάζει η Action Aid και τονίζει ότι «Μαζί, είμαστε δυνατότεροι απέναντι στο ρατσισμό, ας πάρουμε όλοι θέση».

Η επικοινωνιακή αυτή πρακτική των «χάπενινγκς-κοινωνικων πειραμάτων» είναι αμφιλεγόμενη και έχει δεχτεί σφοδρή κριτική σε πολλές χώρες όπου έχει εφαρμοστεί. Όμως, ο ρατσισμός και η καταπολέμησή του είναι πολύ σοβαρό και ευαίσθητο ζήτημα και ανάλογες ενέργειες είναι πιθανό να παρεξηγηθούν και να γίνουν αφορμή για επικίνδυνες σπέκουλες, χειραγωγήσεις ή ισοπεδώσεις.

Επί της ουσίας, το καίριο ερώτημα για το αν και πόσο ρατσιστές είναι οι Έλληνες ή οποιοσδήποτε άλλος λαός, δεν μπορεί να κριθεί από ανάλογες ενέργειες, που δεν έχουν επιστημονική βάση. Ουσιώδη ερωτήματα όπως η συχνότητα, η ένταση και η βιαιότητα των ρατσιστικών περιστατικών που συμβαίνουν σε μια πόλη ή σε μια χώρα και η σύγκριση των δεικτών με άλλες περιοχές, πόλεις ή χώρες αποτελούν σοβαρό αντικείμενο πολλών κοινωνικών ερευνών που διεξάγονται εδώ και δεκαετίες από πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις. Η σχετική βιβλιογραφία είναι τεράστια.

Οι δημόσιες ερευνητικές δράσεις, αν δεν βασίζονται σε επιστημονική μεθοδολογία και δεν περιλαμβάνουν κάποιο στοιχειώδες έστω συγκριτικό – ποσοτικό πλαίσιο αναφοράς προκειμένου να τεκμηριώσουν και να αξιολογήσουν επαρκώς τα όποια συμπεράσματά τους, εκφυλίζονται μοιραία σε άκρως αντιεπιστημονικά και επικίνδυνα «επιφανειακά» δημόσια εγχειρήματα, με απροσδιόριστες συνέπειες. Καταλήγουν έτσι να δίνουν λαβές για βάσιμη κριτική, καθώς φαίνεται ότι, ανεξαρτήτως προθέσεων (καλόπιστων ή μη), σαφώς δεν αποτελούν παρά απλά αφελή επικοινωνιακά εγχειρήματα μαζικού χαρακτήρα, με προφανή στόχο άλλον από αυτόν που ρητώς διακηρύττουν.

Κρίμα γιατί ένα τόσο κρίσιμο και ευαίσθητο θέμα όπως ο ρατσισμός, σε μια πολύπαθη κοινωνία σαν την ελληνική απαιτεί σαφώς μεγαλύτερη σοβαρότητα και υπευθυνότητα από όσους αυτοπροβάλλονται/αυτοπροσδιορίζονται ως ιδιαίτερα «ευαισθητοποιημένοι» και κυρίως «εξειδικευμένοι» (και άρα τάχα «νομιμοποιημένοι») στην «αυθεντική» κοινωνική διαχείρισή του, με ιδιαίτερα εμφατικό και μάλλον προβοκατόρικο μάλιστα τρόπο, όπως ο συγκεκριμένος.

Ας ελπίσουμε ότι στο μέλλον θα αποφευχθούν ανάλογες πρακτικές, οι οποίες, εκτός των άλλων εγείρουν και ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων όσων ακουσίως μαγνητοσκοπούνται αλλά και ενδεχομένως ζητήματα νομικά, όπως η εκούσια παραπλάνηση πολιτών.

 

 

    Print       Email

You might also like...

O ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤA ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 1685–1920, μυθιστόρημα του Μελέτη Μελετόπουλου

Read More →