Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Γνήσιο ή κατασκευασμένο το νέο αδιέξοδο με το χρέος;

By   /   Οκτώβριος 19, 2016  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γνήσιο ή κατασκευασμένο το νέο αδιέξοδο με το χρέος;

    Print       Email

xreos-ellada-1_0[19-10-2016]

♦ του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας, από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο τελικώς έκλεισε χωρίς μεγάλα απόνερα, να επανέφερε πρωτοβουλιακά την συζήτηση για το χρέος – «Διεκδικούμε άμεσα όσα η συμφωνία  [του Ιουνίου 2015, αλλά και του Μαΐου 2016] προβλέπει, ολιγωρίες δεν θα γίνουν δεκτές. Τώρα είναι η κρίσιμη ώρα. Αύριο θα είναι αργά, πολύ αργά» – όμως είχαν προηγηθεί αντίρροπες διαρροές και τοποθετήσεις.

Διαρροή για (υποτιθέμενη) επιμονή του ΔΝΤ να υπάρξει ριζική αντιμετώπιση του Ασφαλιστικού, πέρα από την αντίστοιχα ριζική προσέγγιση των εργασιακών-συνδικαλιστικών. Περισσότερο κι από το πυροτέχνημα του «όχι συντάξεις πάνω από 1.200 ευρώ» και, συνεπώς, το ξήλωμα της προσωπικής διαφοράς των παλιών συνταξιούχων (που χρησιμοποίησε ο Γ. Κατρούγκαλος προκειμένου να μας λέει το «καμιά περικοπή στις κύριες συντάξεις» του), εκείνο που χρειάζεται να σημειώσει κανείς είναι ότι το ΔΝΤ ανακινεί αυτήν την διάσταση ακριβώς επειδή το θέμα διαπλέκεται με το άλλο μακροπρόθεσμο ζήτημα: του χρέους, όπου το Ταμείο είναι ο ουσιαστικός σύμμαχος της Ελλάδας.

Τοποθέτηση, πρώτα-πρώτα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε – στην Stuttgarter Nachrichten, δηλαδή… στο χωριό του: η Στουτγάρδη είναι η μεγαλύτερη πόλη της Βάδης-Βυρττεμβέργης όπου ο Σόιμπλε εκλέγεται με 80% των ψήφων – με την οποία επανέλαβε την Γερμανική (δηλαδή: την δική του) θέση για το ότι η όποια συζήτηση για το χρέος θα γίνει «μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος, το 2018«. Και το θεωρητικοποίησε: «η όποια συζήτηση για ελάφρυνση χρέους την δεδομένη περίοδο, θα εξασθενήσει την μεταρρυθμιστική διάθεση της Ελλάδας. Το πρόβλημα δεν είναι άλλωστε το χρέος, είναι η αδυναμία της διοίκησης και η έλλειψη ανταγωνιστικότητας«.

Και, για να κλείνει ο κύκλος, ο Πιερ Μοσκοβισί ως Επίτροπος των Βρυξελλών αρμόδιος – εν τέλει – για το Ελληνικό ζήτημα υπενθύμιζε (απαντώντας σε ερώτημα που του είχαν θέσει τρεις ντουζίνες Ευρωβουλευτές) ότι «τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης, μόνοι πιστωτές της Ελλάδας βάσει των προγραμμάτων στήριξης, είναι αρμόδια για την λήψη της απόφασης». Και τούτο, αφού ρητώς αναγνώρισε ότι «σε αντάλλαγμα των δεσμεύσεων για τήρηση των μεταρρυθμίσεων που ζητούνταν από την Αθήνα», το Eurogroup είχε δεσμευθεί τον Μάϊο να συζητήσει «μέσα στο φθινόπωρο» την εφαρμογή «σειράς μέτρων για την ελάφρυνση του χρέους«.

Πάτε πίσω στην υπόσχεση/τάξιμο ελάφρυνσης χρέους τον Νοέμβριο του 2012 (προς Σαμαρά-Στουρνάρα) άμα επιτυγχανόταν πρωτογενές πλεόνασμα: επετεύχθη – βέβαια το 2014 η τότε Κυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου τα παράτησε στις υπόλοιπες, επίσης συμφωνημένες, μεταρρυθμίσεις – αλλά συζητήθηκαν για ελάφρυνση του χρέους δεν άρχισε. Αντ’ αυτής, «αδειάστηκε» το σχήμα Σαμαρά-Βενιζέλου. Τώρα; Γνήσιο ή κατασκευασμένο το νέο αδιέξοδο με το χρέος;

*Συνεργάτης της Νέας Πολιτικής (δημοσιεύθηκε στο kontra news)

    Print       Email

About the author

You might also like...

Πώς θα μιλήσουμε τώρα στην διεθνή κοινή γνώμη;

Read More →