Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Βολές κατά της Δύσης για το ISIS από φιλοδυτικό εξόριστο πρώην πρόεδρο του Ιράν

By   /   Οκτώβριος 28, 2014  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βολές κατά της Δύσης για το ISIS από φιλοδυτικό εξόριστο πρώην πρόεδρο του Ιράν

    Print       Email

Banisadrτου Βασίλη Σπυράκου Πατρώνα*

Αίσθηση έχει προκαλέσει το άρθρο του αυτο-εξόριστου στο Παρίσι από το 1981 πρώην προέδρου του Ιράν, Αμπουλχασάν Μπανιστάντρ στην εφημερίδα Guardian, όπου κάνει λόγο για συνενοχή της Δύσης στην ίδρυση του Ισλαμικού κράτους, ενώ κατονομάζει συγκεκριμένες χώρες οι οποίες το τροφοδοτούν.  

Όπως επισημαίνει ο πρώην Ιρανός πρόεδρος: «το Ισλαμικό Κράτος δεν θα μπορούσε να εγκαθιδρυθεί χωρίς την υποστήριξη των δυτικών δυνάμεων και των περιφερειακών τους συμμάχων. Αυτό άλλωστε δείχνει και ο ερχομός τζιχαντιστών από 80 χώρες στην Συρία, οι οποίες τους χρηματοδότησαν, και στην συνέχεια τους εκπαίδευσαν και τους εξόπλισαν».

Ποιο λόγο είχαν όμως οι Δυτικοί να κάνουν κάτι τέτοιο; Σύμφωνα με τον Μπανισάντρ, η αιτία που οι Δυτικοί έκαναν τα στραβά μάτια απέναντι στους τζιχαντιστές και τα εγκλήματα που αυτοί διέπρατταν στην Συρία πρέπει να αναζητηθεί στον απόφαση τους να ρίξουν τον Άσαντ, όπως είχαν κάνει λίγο καιρό πριν με τον Καντάφι. Αυτό, σημειώνει ο πρώην Ιρανός πρόεδρος, «θα τους βοηθούσε να φτάσουν στον κύριο στόχο τους που ήταν το Ιράν». Ωστόσο, σημειώνει, το Ισλαμικό Κράτος εξελίχθηκε σε πρόβλημα για την Δύση όταν δέχτηκε να ακολουθήσει την Αλ-Κάιντα και τους Ταλιμπάν, με αποτέλεσμα να στρέψει τα όπλα του ενάντια στα δυτικά συμφέροντα και να προσπαθήσει να πάρει τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών της κουρδικής περιοχής, κάτι το οποίο δεν βρισκόταν στο αρχικό τους σχέδιο».

Ο φιλοδυτικός πρώην πρόεδρος του Ιράν σημειώνει επίσης πως το Ισλαμικό Κράτος εκτός από προϊόν της δυτικής πολιτικής για κυριαρχία, αποτελεί την σουνιτική έκδοση του Χομεϊνισμού (από τον Αγιατολάχ Χομεϊνί), αφού ήταν ο Χομεϊνί εκείνος που αγιοποίησε και νομιμοποίησε την βία για την θρησκεία και του οποίου τα εγκλήματα αποτελούν παρακαταθήκη για το Ισλαμικό Κράτος». Όπως είπε και ο ιδεολόγος του καθεστώτος Χομεϊνί Mesbah Yazdi, «εάν η βία είναι ο μόνος τρόπος για να πετύχεις τον ισλαμικό στόχο, τότε είναι απαραίτητο να την χρησιμοποιήσεις».

«Η τρομοκρατία του Ισλαμικού κράτους, υποστηρίζει, δεν είναι εσωτερικό φαινόμενο που αφορά την Συρία ή το Ιράκ, αλλά ένα διεθνές πρόβλημα. Οι ΗΠΑ, η Ευρώπη, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα κράτη του Περσικού Κόλπου είναι συνένοχοι στην δημιουργία αυτού του τέρατος το οποίο απειλεί τα συμφέροντά τους». Προσθέτει, μάλιστα, πως μόνο οι συντονισμένες ενέργειες των παραπάνω θα μπορούσαν να δώσουν λύση.

Σε ό, τι αφορά την Τουρκία, σημειώνει πως θα προτιμούσε το Κομπάνι να πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών, καθώς κάτι τέτοιο θα αποδυνάμωνε το ΡΚΚ και θα δημιουργούσε την ευκαιρία να εκπληρώσει τον αδήλωτο σκοπό της, δηλαδή την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Προσθέτει, μάλιστα, πως το κλείσιμο των συνόρων από μέρους της θα ήταν αρκετό για να θέσει τέλος στην εισροή κεφαλαίων, πετρελαίου και όπλων.

Να σημειώσουμε, βέβαια, πως το κλείσιμο των συνόρων ίσως παράλληλα να έφερνε μία τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή, καθώς οι πρόσφυγες που διώκονται από τους τζιχαντιστές δεν θα μπορούσαν να διαφύγουν.

Σε ό, τι αφορά το Κομπάνι, ο πρώην Ιρανός πρόεδρος σημειώνει πως εκτός από την τουρκική κυβέρνηση, το καθεστώς Άσσαντ θέλει επίσης να πέσει η πόλη στα χέρια των τζιχαντιστών, προκειμένου να παρουσιαστεί ως αντίπαλο της τρομοκρατίας και να εξασφαλίσει έτσι την επιβίωσή του. Την άλωση του Κομπάνι φαίνεται να θέλει επίσης και το Ιράν, ώστε να σώσει τους Κούρδους πρόσφυγες και να παρουσιαστεί ως σωτήρας τους.

Η άποψη του Μπανισάντρ δημιουργεί κάποια νέα δεδομένα στον δημόσιο διάλογο σχετικά με τις αιτίες που οδήγησαν στην άνοδο των τζιχαντιστών. Πέραν αυτού, δεν θα πρέπει να μας διαφύγει η μεγάλη σημασία που δίνει ο πρώην Ιρανός πρόεδρος στο ρόλο της Τουρκίας, η οποία αποκλίνει πολύ από τις θέσεις των συμμάχων της, προωθώντας μία νέα «οθωμανική πολιτική». Η οποία δεν φαίνεται να είναι αρεστή από κανέναν.

*Αρθρογράφος Νέας Πολιτικής

    Print       Email

You might also like...

O ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤA ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ 1685–1920, μυθιστόρημα του Μελέτη Μελετόπουλου

Read More →