Loading...
You are here:  Home  >  ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ  >  Current Article

Ασπρόπυργος

By   /   Οκτώβριος 31, 2014  /   Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ασπρόπυργος

    Print       Email

aspropyrgosΤου Μελέτη Μελετόπουλου*

Προχθες ήμουν καλεσμένος να μιλήσω στους επιτυχόντες των Πανελληνίων Εξετάσεων του Δήμου Ασπροπύργου, και πραγματικά εντυπωσιάστηκα γιά άλλη μιά φορά από τα επιτεύγματα κατοίκων και δημοτικών αρχών. Αξίζει να αναφερθώ σε αυτά.

Ο Ασπρόπυργος, παραδοσιακό αρβανίτικο κεφαλοχώρι της Μεγαρίδας, κατοικείτο κυρίως από γεωργούς, κτηνοτρόφους και εμπόρους. Το 1955 αριθμούσε περίπου 5.000 κατοίκους, ενώ σήμερα πάνω από 30.000. Στον τοπικό πληθυσμό προστέθηκαν, μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, χιλιάδες Έλληνες Πόντιοι, και μία από τις μεγάλες επιτυχίες της τοπικής κοινωνίας είναι η ταχύτατη και ομαλή ένταξή τους στην τοπική κοινωνία.  

Μεταπολεμικά ο Ασπρόπυργος υπέστη διαδοχικές μεταλλάξεις. Στο νότιο παραλιακό τμήμα του δημιουργήθηκαν μεγάλες βιομηχανικές και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, όπως τα Διϋλιστήρια, η Πυροσβεστική Σχολή του Εμπορικού Ναυτικού και άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η τοπική οικονομία εξελίχθηκε, αναπτύχθηκε ο δευτερογενής τομέας, αφού πολλοί κάτοικοι βρήκαν δουλειά στην βιομηχανία, και ο τριτογενής, με την δημιουργία αποθηκευτικών χώρων μεγάλης κλίμακας και την συναφή ανάπτυξη του τομέα των υπηρεσιών. 

Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και η ευημερία δεν οδήγησαν όμως σε αλλοίωση των ηθών και των εθίμων, ούτε σε αποσύνθεση των κοινωνικών δομών. Οι Αρβανίτες, που ειδικά στην περιοχή του Ασπροπύργου έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην απελευθέρωση της Αττικής από τους Τούρκους, παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις τους.  Επίσης οι Πόντιοι, που ήρθαν τις τελευταίες δεκαετίες εκεί, είναι φανατικά προσκολλημένοι στον πανάρχαιο τρόπο ζωής τους, στην δωρική μνημειακή γλώσσα τους, στους πολεμικούς χορούς τους, στην ιστορία τους. Μπορεί κανείς να πει ότι ο Ασπρόπυργος είναι κύτταρο διαφύλαξης της ελληνικότητας, στους δύσκολους καιρούς που έρχονται.

Αντιθέτως, οι Ασπροπυργιώτες επένδυσαν πολλά στην μόρφωση και στην εκπαίδευση. Όχι μόνον συντηρούν σε άριστη κατάσταση τα δημόσια σχολεία τους και δίκτυο δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών και νηπιαγωγείων, αλλά τα παιδιά τους πρωτεύουν στις εξετάσεις και γίνονται λαμπροί (και σεμνοί, που είναι το κυριώτερο) επιστήμονες. Το πιό εντυπωσιακό, όμως, είναι το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, το οποίο στεγάζεται σε μεγάλη αίθουσα χωρητικότητας εκατοντάδων ακροατών, διεκπεραιώνει κάθε χρόνο ολόκληρο ακαδημαϊκό έτος με κορυφαίους προσκαλεσμένους καθηγητές, και δίνει πτυχία παρακολούθησης στους σπουδαστές του (πολλοί από τους οποίους είναι ενήλικες ή συνταξιούχοι που αναπληρώνουν τα κενά των χρόνων που δούλευαν σκληρά γιά να επιβιώσουν και δεν πρόλαβαν να σπουδάσουν). Τα μαθήματα διεξάγονται σε κλίμα ηρεμίας και ακολουθούνται από γόνιμη ανταλλαγή απόψεων. Τα κρατικά μας πανεπιστήμια θα είχαν πολλά να μάθουν σε επίπεδο οργάνωσης και ήθους από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο του Ασπρόπυργου.

Αλλά και στην σημερινή ύφεση, οι Ασπροπυργιώτες, που πληρώνουν το τίμημα της αποβιομηχάνισης,  δεν έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια. Ο Δήμος δημιούργησε Κοινωνικό Παντοπωλείο, Κοινωνικό Φαρμακείο, και κάτι που προσωπικά γνώρισα γιά πρώτη φορά ως φοιτητής στην Ελβετία πριν από τριάντα χρόνια και είχα εντυπωσιαστεί: δίκτυο κατ’ οίκον βοήθειας σε ανθρώπους με προβλήματα υγείας, που έχει σώσει εκατοντάδες από εισαγωγή σε ιδρύματα.

Τέλος, σημειώνω το κλίμα κοινοτικής συντροφικότητας και αλληλεγγύης που επικρατεί ανάμεσα στους κατοίκους όλων των ιδεολογικών και πολιτικών τάσεων και προελεύσεων, που συμμετέχουν μαζικά στις πολιτιστικές εκδηλώσεις, συλλόγους, σωματεία κλπ.

Έπαινος λοιπόν αξίζει στον δήμαρχο κ. Νίκο Μελετίου, στους δημοτικούς συμβούλους και στην τοπική κοινωνία, γιά την ωριμότητα και την ενεργητικότητά τους.

*Διευθυντής Νέας Πολιτικής (δημοσιεύτηκε στην Kontra News)

    Print       Email

You might also like...

Η χαμένη γενιά

Read More →